Νέο blog της Kόκκινης Ορχήστρας

http://avantgarde2009.wordpress.com

Τα “παιδιά του λαού”

 

Η καλύτερη διαφήμιση των ημερών είναι αυτή της τηλεφωνικής εταιρείας που σατιρίζει τις παλιές ταινίες του Ξανθόπουλου, του “παιδιού του λαού”. Ο εμπνευστής της φαίνεται πως έπιασε το τηλεοπτικό κλίμα των ημερών: “Είμαστε όλοι παιδιά του λαού”.

Η τρομοϋστερία του αστυνομικού παρακράτους δεν θα περάσει

Με αφορμή την ένοπλη επίθεση κατά επίσης οπλισμένων αστυνομικών όπισθεν του Εθνικού Μουσείου και τον τραυματισμό ενός εξ αυτών, έχει εξαπολυθεί ένα όργιο τρομοκρατίας και απειλών κατά του μαζικού κινήματος, της αριστεράς και του αντιεξουσιαστικού χώρου. Αμέσως μετά την επίθεση δεκάδες διμοιρίες των ΜΑΤ κύκλωσαν τα Εξάρχεια συλλαμβάνοντας 100 και πλέον πολίτες και τρομοκρατώντας οποιονδήποτε βρίσκονταν μπροστά τους, δήθεν ψάχνοντας να βρουν τους δράστες της επίθεσης. Μόνο ηλίθιοι μπορεί να πιστεύουν ότι θα έβρισκαν οτιδήποτε ψάχνοντας μέσα στα Εξάρχεια και μεταξύ ανύποπτων περαστικών. Ο στόχος είναι περισσότερο από προφανής. Η σύνδεση της επίθεσης με το κίνημα, την αριστερά και τους αντιεξουσιαστές οι οποίοι συλλήβδην κατηγορούνται ως οι “ηθικοί αυτουργοί”, και ως εκ τούτου δικαιολογείται η τρομοκράτησή τους από τις κρατικές δυνάμεις καταστολής και η επιβολή στρατιωτικού νόμου στο κέντρο της Αθήνας.

Τίποτα δεν είναι όπως πριν

“Θανάσιμος τραυματισμός, τραγικό συμβάν, άτυχη στιγμή, θλιβερό γεγονός, μεμονωμένο περιστατικό, υπερβάλλοντας ζήλος, ελλιπής εκπαίδευση, νταηλίκι, σταγονίδια, απώλεια ψυχραιμίας, ψυχολογικά προβλήματα, ένας θερμοκέφαλος, εν βρασμώ ψυχής, εξοστρακισμός”.

 Κάθε μέρα που περνάει από την εν ψυχρώ και εκ προμελέτης δολοφονία του 16χρονου Αλέξη το βαθύ κράτος ξεδιπλώνει την υπερασπιστική του γραμμή. Δημοσιογράφοι “αδυνατούν” να κατανοήσουν γιατί ο Κούγιας και ο δολοφόνος ειδικός φρουρός μαζί με τον συνεργάτη του προκαλούν ανοικτά με τις δηλώσεις τους και τα απολογητικά τους υπομνήματα.

Κολεκτίβα Κόκκινη Ορχήστρα

Το δίκιο έχουν οι εξεγερμένοι

Για μια εβδομάδα η εξέγερση σαρώνει την Ελλάδα απ’ άκρη σ’ άκρη.  Αφορμή η δολοφονία ενός δεκαπεντάχρονου από έναν μπάτσο. Για ακόμη μια φορά ένα όπλο που εκπυρσοκρότησε και μια σφαίρα που εξοστρακίστηκε. Την ίδια ώρα στα ΜΜΕ ξεκινάει μια θεατρική παράσταση με τον τίτλο «η βαθιά θλίψη μπροστά σε ένα μεμονωμένο περιστατικό που όλοι καταδικάζουμε» με αρχιθεατρίνο τον έλληνα πρωθυπουργό και κομπάρσους πάσης φύσεως τηλεοπτικούς αστέρες. Ο Παυλόπουλος πριν καταλάβει ότι τον παίρνει ήδη η κάμερα και πρέπει να φορέσει την μουτσούνα του «βαθιά συντετριμμένου» χασκογελούσε μαζί με τον Χηνοφώτη. Πίσω από τις κάμερες ετοίμαζαν το κουκούλωμα και αυτής της υπόθεσης, ενώ οι διμοιρίες των ΜΑΤ έπαιρναν ήδη τη θέση τους στην Αθήνα κρύβοντας το ειρωνικό χαμόγελό τους πίσω από τα κράνη τους για να αντιμετωπίσουν τις αναμενόμενες αντιδράσεις των «ταραξιών» και ο καθωσπρέπει αστικός πολιτικός κόσμος έτοιμος στη γωνία να καταδικάσει τη βία. Η εξέγερση όμως τους έκοψε τα χασκόγελα.

Ο ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΛΕΙΝΕΙ-Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ & ΤΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Κάθε συζήτηση για την αναγκαιότητα οικοδόμησης μιας ισχυρής επαναστατικής οργάνωσης δεν μπορεί να είναι ξεκομμένη από τις προοπτικές ολόκληρης της αριστεράς, όπως επίσης και από τις δυνατότητες που ανοίγει η πάλη των τάξεων.

Συνήθως οι διάφορες πολιτικές δυνάμεις αντιλαμβάνονται αυτό το καθήκον στα χρονικά όρια της συγκυρίας, και όχι μιας μεγαλύτερης περιόδου, θεωρώντας ότι η γενική πορεία δεν μπαίνει υπό αμφισβήτηση. Η προσέγγιση αυτή αν και καλύπτεται πίσω από μια σταθερή προσήλωση στο στρατηγικό στόχο, στην πραγματικότητα αποκαλύπτει την αρτηριοσκλήρωση και το συντηρητικό πνεύμα οργανώσεων που επί δεκαετίες βρίσκονται σε μια μόνιμη στασιμότητα, και αδύναμες να κάνουν αποφασιστικά βήματα προς την οικοδόμηση του επαναστατικού κόμματος.

Κάθε απολογισμός θα πρέπει, για να μην περιοριστεί στο στενό ορίζοντα μικρών οργανώσεων με περιορισμένο στην πραγματικότητα εύρος παρέμβασης, να περιλάβει, όσο είναι δυνατό να γίνει αυτό, την εμπειρία και άλλων αντίστοιχων προσπαθειών από το συγγενικό τους πολιτικό χώρο.

Χρειάζεται λοιπόν μια βαθύτερη «ιστορική» αποτίμηση και όχι η ρουτίνα μιας βραχυπρόθεσμης καταγραφής του τι κάναμε και τι δεν κάναμε τους τελευταίους 12 μήνες.

Ορισμένες διευκρινίσεις γύρω από “φιμώσεις” , μειοψηφίες”, “πλειοψηφίες”, δικαιώματα και υποχρεώσεις

Επειδή ακούγονται διάφορα γύρω από «φιμώσεις», «μειοψηφίες» και «πλειοψηφίες», ας ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα, όσο είναι αυτό δυνατό μέσα από το διαδίκτυο:

Kυκλοφορεί στις 4 Ιουλίου το τελευταίο φύλλο της Εργατικής Εξουσίας

Νέα δολοφονική φασιστική επίθεση

Στις 30 Ιούνη το απόγευμα 20 περίπου αλήτες που μετέβαιναν σε μηχανές της φασιστοσυμμορίας που φέρει το όνομα “χρυσή αυγή” επιτέθηκαν στο αντιεξουσιαστικό στέκι Αντίπνοια που βρίσκεται στα Πετράλωνα. Μέσα στο στέκι εκείνη την ώρα βρίσκονταν δύο άντρες και δύο γυναίκες παρακολουθώντας μάθημα ξένης γλώσσας. Η επίθεση ήταν καθαρά δολοφονική απόπειρα και εκτελέστηκε προσχεδιασμένα και ύστερα από παρακολούθηση του χώρου που εξάλλου δεν είναι ανοικτός κάθε μέρα.

Κάτω η κυβέρνηση των δολοφόνων

 

Η κυβέρνηση, προφανώς αποθρασυμένη από την επικράτησή της στο μέτωπο του ασφαλιστικού, ξεπερνάει πλέον κάθε προηγούμενο προκειμένου να εφαρμόσει την αντιδραστική της πολιτική.Η δολοφονία της 43χρονης Μαρίας Κουλούρη, μητέρας δύο ανήλικων παιδιών κατά τη διάρκεια της απροκάλυπτης επίθεσης 10 διμοιριών ΜΑΤ εναντίον των κατοίκων της Λευκίμμης Κέρκυρας οι οποίοι αντιδρούσαν στην κατασκευή χωματερής στην περιοχή τους, δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμα γεγονός βίας. Είναι ένα ποιοτικό γεγονός, πρόκειται για μια δολοφονία από τα ΜΑΤ κατά τη διάρκεια μια μαζικής διαμαρτυρίας.