//
Διεθνή

ΓΑΛΛΙΑ Ποιός θα σταματήσει τον Σαρκοζί;

Οκτώβριος 2007, Φύλλο 105

Μετά τις εκλογές η κυβέρνηση της Γαλλίας έπιασε δουλειά κατευθείαν ετοιμάζοντας γενική επίθεση εναντίον της εργατικής τάξης σε όλα τα μέτωπα. Μπροστά στο σαστισμένο και αμήχανο βλέμμα χιλιάδων εργαζομένων, των συνδικάτων, της αριστεράς και των σοσιαλιστών ο Σαρκοζί εμφανίζεται σίγουρος και αποφασισμένος να προχωρήσει στην υλοποίηση των «μεταρρυθμίσεων».. Το στίγμα του είναι ξεκάθαρο. Από το ασφαλιστικό μέχρι την εξωτερική πολιτική φαίνεται ξεκάθαρα το προφίλ μιας επιθετικής κυβέρνησης που δεν μπορεί να χάνει χρόνο. Θέλει εδώ και τώρα ένα καθαρά νεοφιλελεύθερο μοντέλο χωρίς βαρίδια και απομεινάρια του κράτους πρόνοιας. Θέλει να επιβεβαιώσει πως η αστική τάξη καλά έκανε και τον εμπιστεύτηκε, και πως είναι ικανός να ξεζουμίσει την εργατική τάξη προκειμένου η οικονομία της Γαλλίας να γίνει πιο ανταγωνιστική.

Εργασιακές σχάσεις
Όσον αφορά το «μη βιώσιμο ασφαλιστικό» ο Σαρκοζί ισχυρίζεται ότι θα επιφέρει «εργασιακή ισότητα» καταργώντας όσα προνόμια έχουν απομείνει σε κάποιους κλάδους. Η μεταρρύθμιση αφορά την κατάργηση της πρόωρης συνταξιοδότησης που ισχύει για κάποιους συγκεκριμένους κλάδους, όπως τον τομέα των μεταφορών. Η διάρκεια των εισφορών θα φτάσει τα 40 έτη, από 37,5 που είναι σήμερα. Αν εφαρμοστεί αυτή η μεταρρύθμιση θα πλήξει 1,6 εκατ. Εργαζόμενους.
Στο πλαίσιο αναδόμησης του δημόσιου τομέα που ο Σαρκοζί έχει βάλει στόχο να υλοποιήσει μέχρι το 2012, θα εφαρμοστεί συρρίκνωση θέσεων: ένας στους δύο από τους δημόσιους υπαλλήλους που θα συνταξιοδοτηθούν στο διάστημα μιας πενταετίας δεν θα αντικατασταθεί και θα προσφέρεται ειδικό επίδομα «πριμ» σε όσους επιθυμούν να παραιτηθούν.
Κυρίαρχο θέμα για τον Σαρκοζί αποτελεί και το 35ωρο το όποιο θεωρεί «μια σκέτη αποτυχία». Συνεχώς κάνει λόγο για την τόνωση της αγοραστικής δύναμης των Γάλλων που θα εξασφαλίσουν αν δουλέψουν περισσότερο. Έτσι από τις αρχές του μήνα οι υπερωρίες στον ιδιωτικό τομέα πληρώνονται 25% περισσότερο από μία κανονική ώρα εργασίας. οι υπερωρίες δεν υπόκεινται ούτε σε κοινωνικό κόστος για τον εργοδότη ούτε σε φόρο εισοδήματος για τον εργαζόμενο. Ο εργοδότης επωφελείται επίσης από έκπτωση των κοινωνικών του εισφορών (ύψους 1,50 ευρώ κατά ώρα υπερωρίας σε επιχειρήσεις με λιγότερο από 20 υπαλλήλους και κατά 0,50 ευρώ για τις άλλες). Με αυτό τον τρόπο η κυβέρνηση θα καταφέρει να αυξήσει ακόμη περισσότερο την ήδη υψηλή ανεργία. Στη Γαλλία το ποσοστό ανεργίας πλησιάζει το 9%!
Τέλος η κυβέρνηση έχει σκοπό να καταργήσει τις συλλογικές συμβάσεις μέχρι το τέλος του χρόνου και να ασχοληθεί και με το ζήτημα της χρηματοδότησης της υγείας μέσα στο πρώτο τρίμηνο του 2008.
Φυσικά ο Σαρκοζί αναμένει αντιδράσεις σε όλα αυτά, πορείες και απεργίες. Έτσι φρόντισε να φέρει στη Βουλή το νόμο σύμφωνα με τον οποίο οι απεργοί που εργάζονται στα μέσα μεταφοράς θα πρέπει να δηλώνουν την πρόθεσή τους να απεργήσουν 2 μέρες πριν, και τα σωματεία υποχρεούνται να παρέχουν μίνιμουμ εξυπηρέτηση. Μάλιστα η μίνιμουμ εξυπηρέτηση θα εφαρμοστεί και στα δημοτικά σχολεία, τα οποία όταν απεργούν θα πρέπει να υποδέχονται τα παιδιά κάτι που ήδη συμβαίνει με τα γυμνάσια και τα λύκεια. Στα δημοτικά όμως το προσωπικό που είναι αρμόδιο για την επίβλεψη των παιδιών είναι οι εκπαιδευτικοί.

Μετανάστες
Η γαλλική βουλή ψήφισε τελικά το νόμο για τη διενέργεια ελέγχων DNA στους μετανάστες υποψηφίους για οικογενειακή επανένωση. Έτσι οι μετανάστες που προέρχονται από χώρες «αμφιβόλου αξιοπιστίας» θα πρέπει να υποβάλλονται σε εξέταση γενετικού υλικού για να αποδείξουν ότι πράγματι έχουν συγγένεια με άτομα που ζουν στη Γαλλία (αρχικά ο έλεγχος θα είναι εθελοντικός). Επιπλέον σύμφωνα με τις διατάξεις του: 1) Γίνεται υποχρεωτική η εξέταση επαρκούς γνώσης της γαλλικής γλώσσας (διαφορετικά ορίζεται δίμηνη εκμάθηση των γαλλικών) 2) αν οι γονείς δεν εκπληρώνουν την υποχρέωση για εκπαίδευση και κοινωνική ένταξη των παιδιών, ενδέχεται τα οικογενειακά επιδόματά τους να τεθούν υπό τον έλεγχο κοινωνικού λειτουργού 3) για να ζητήσουν την «οικογενειακή συγκέντρωση» οι γονείς πρέπει να δικαιολογήσουν εισοδήματα ανώτερα κατά 1,2 φορές από τον κατώτερο εργατικό μισθό!
Αυτό το απαράδεκτο νομοσχέδιο έχει προκαλέσει μέχρι στιγμή αρκετές αντιδράσεις αφού αντιμετωπίζει τους μετανάστες ως εγκληματίες. Όσο ζουν στη Γαλλία θα βρίσκονται στην ουσία διαρκώς υπό επιτήρηση. Ο φασίστας Σαρκοζί, συνεχίζει την ίδια πολιτική που ασκούσε μέχρι τώρα από άλλο πόστο, θεμελιώνοντας μια εντελώς εχθρική κοινωνία για τους μετανάστες. Αυτός που επιτέθηκε στα προάστια και επανέφερε το “νόμο του 1955” για απαγόρευση κυκλοφορίας, τώρα προβαίνει σε πογκρόμ: Είχε υποσχεθεί απέλαση 25.000 μεταναστών (!) πριν το τέλος του 2007, και έχουν απελαθεί μόνο 8.000…

Εξωτερική πολιτική
Ο Σαρκοζί αλλάζει απ’ ότι φαίνεται κατεύθυνση και στον εξωτερικό προσανατολισμό: Αυτός όπως και η Μέρκελ έχουν σαν στόχο τη σύσφιξη των σχέσεων με τις HΠA. Τελευταία στο κεντρικό θέμα που απασχολεί τις ΗΠΑ (το Ιράν και το πυρηνικό του πρόγραμμα ) ο Σαρκοζί εμφανίστηκε «βασιλικότερος του βασιλέως» παίζοντας ένα ρόλο γεωπολιτικού ηγέτη. Άσκησε αρκετές πιέσεις για αυστηρότερα μέτρα τονίζοντας πως εάν το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ σε μία τέτοια απόφαση, τότε ο ίδιος θα υποστηρίξει την ιδέα να αναληφθούν περαιτέρω κυρώσεις από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως και έκανε.
Επιπλέον, δηλώνει στη συνέντευξή του πως έχει προτρέψει τη Total και την Gas de France να αποφύγουν τις επενδύσεις στο Ιράν, ενώ έχει ζητήσει και από τις γαλλικές τράπεζες να διακόψουν τις συνεργασίες τους με τη χώρα αυτή.
Ο Σαρκοζί με αφορμή και το Ιράν έρχεται σε αντιπαράθεση και με τη Ρωσία, στην οποία επιτίθεται για την κατάσταση της δημοκρατίας. Σε πρόσφατη δήλωσή του είπε πως η Ρωσία πρέπει «να αποτελεί παράδειγμα στον τομέα της δημοκρατίας να μην περιπλέκει την επίλυση των μεγάλων προβλημάτων του κόσμου».
Σταδιακά φαίνεται πως ο Σαρκοζί προσανατολίζεται περισσότερο στον αμερικανικό πόλο, στην προσπάθεια του να εδραιώσει έτσι τη Γαλλία σαν ισχυρή γεωπολιτική δύναμη, ακολουθώντας το παράδειγμα του Τόνι Μπλερ.

Οι σοσιαλιστές
Το ότι ο Σαρκοζί προχωράει με τέτοια ταχύτητα δίνοντας την αίσθηση ότι δεν φοβάται τίποτα έχει να κάνει σε κάποιο βαθμό με την κατάσταση των σοσιαλιστών. Δεν είναι τυχαίο ότι και στη Γαλλία ο μεσαίος χώρος βρίσκεται σε κρίση. Αντιμετωπίζει το πρόβλημα της έλλειψης ταυτότητας. Βρίσκεται παγιδευμένο ανάμεσα στην δεξιά πολιτική που εφαρμόζει και στις «αριστερές» αυταπάτες που έσπερνε τόσον καιρό στην εκλογική του βάση. Τώρα δεν ξέρει που να στραφεί για να χτιστεί ξανά καθώς τελικά δεν φαίνεται αξιόπιστο σε κανέναν.. Εκτός αυτού το σοσιαλιστικό κόμμα έχει να αντιμετωπίσει και τις εσωτερικές του αντιθέσεις.
Τα μέλη του δεν μπορούν να διαχειριστούν την εκλογική αποτυχία… Έτσι έχουν βγάλει τα μαχαίρια και έχουν αρχίσει το ξεκαθάρισμα λογαριασμών με ένα τελείως απολίτικο στυλ που θυμίζει κατηναρία της τηλεόρασης (μας θυμίζει κάτι;). Βέβαια η πολιτική τους γύμνια φαινόταν και πριν τις εκλογές όταν η Ρουαγιάλ πάλευε με δυσκολία να τα βγάλει πέρα με τον Σαρκοζί μιας και δεν είχε ένα βασικό σημείο διαφοροποίησης. Ο Σαρκοζί επιπλέον αποκατέστησε πολλά στελέχη των σοσιαλιστών που του ήταν χρήσιμα, αποδεκατίζοντας το κόμμα τους. Έτσι το σοσιαλιστικό κόμμα έμεινε να κλαίει πάνω στα συντρίμμια της ήττας και να αναζητά ένα προφίλ. Δεν είναι όμως πια τόσο εύκολο να πείσει με μια αριστερίζουσα φρασεολογία … Στην τωρινή μορφή του καπιταλισμού δεν χωράνε ούτε ως ρητορεία μεταρρυθμιστικές αυταπάτες, αφού εκφράζουν και μια ταξική ισορροπία που δεν υπάρχει πια.

Η αριστερά
Η Λίγκα στις εκλογές του 2007 κατέγραψε ένα σημαντικό ποσοστό αφήνοντας πίσω της το εκφυλισμένο ΚΚΓ και την αδύναμη LO. Ως πιο σημαντική δύναμη της αριστεράς αυτή τη στιγμή στη Γαλλία σε αυτή εναποτίθενται οι ελπίδες για μια μαχητική και αποφασιστική στάση απέναντι στην άγρια επίθεση της κυβέρνησης.
Όμως η πρόσφατη ανακοίνωση του Μπενσανζανό για τη διάλυσή της Λίγκας και την πρόθεση να δημιουργήσει ένα «πλατύ αντικαπιταλιστικό μέτωπο» εγείρει σίγουρα προβληματισμούς. Αυτή η απόφαση μοιάζει περισσότερο σαν μια οπορτουνιστική κίνηση. Η Λίγκα μεθυσμένη από το εκλογικό αποτέλεσμα φαντάζεται ήδη τις επόμενες εκλογές και είναι διατεθειμένη για επιπλέον άμβλυνση κάθε ιδεολογικής αιχμής, προκειμένου να προσελκύσει περισσότερο κόσμο Η βασική της προτεραιότητα φαίνεται πως είναι η κάλυψη του κενού έκφρασης της Αριστεράς στις κάλπες. Διαφορετικά θα μπορούσε να δημιουργήσει μέτωπα και συμμαχίες στο δρόμο χωρίς να αφήσει να την καταπιεί ιδεολογικά αυτή η αύξηση της επιρροής της. Χωρίς να διαλυθεί μέσα στη σούπα που θα προκύψει και που τα χαρακτηριστικά της θα είναι θολά. Μόνο ως μια μετατόπιση στα δεξιά μπορεί να θεωρηθεί αυτή η απόφαση. Μια μετατόπιση προς το κενό που αφήνουν στα αριστερά τους οι σοσιαλιστές….
Επιπλέον τη στιγμή που το σοσιαλιστικό κόμμα περνάει μια έντονη κρίση και έρχεται αντιμέτωπο με το πολιτικό του κενό, η Λίγκα, όπως και το ΚΚΓ και η LO, του δίνουν ένα χέρι βοήθειας συζητώντας μαζί του για τη δημιουργία μιας «συλλογικής επιτροπής αντίκρουσης της πολιτικής του Σαρκοζί». Αντί δηλαδή τώρα που το σοσιαλιστικό κόμμα καταρρέει, να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία και να απευθυνθούν στα κομμάτια της εργατικής τάξης που αποτελούν ένα μέρος της εκλογικής του βάσης, ξεμπροστιάζοντάς το, απευθύνονται στη σάπια ηγεσία του προσπαθώντας να το νεκραναστήσουν..
Όσον αφορά την πρώτη απεργία για το ασφαλιστικό που έγινε στις 18 η συμμετοχή των εργαζομένων στους συγκεκριμένους κλάδους ήταν πολύ μεγάλη ξεπέρασε αυτή του 1995. Η CGT και άλλα συνδικάτα,, θα συνεδριάσουν τη Δευτέρα για νέο γύρο κινητοποιήσεων. Το υψηλό ποσοστό των απεργών ήταν ένα καλό ξεκίνημα. Η συνέχιση όμως του αγώνα απαιτεί τη διεύρυνση των αιτημάτων ώστε να μπουν στον αγώνα και άλλοι κλάδοι του δημόσιου τομέα, εφόσον η μεταρρύθμιση στους συγκεκριμένους κλάδους είναι μόνο η αρχή. Η επιλογή δηλαδή της σαλαμοποίησης από την κυβέρνηση δεν θα έπρεπε να υιοθετείται και από την αριστερά.
Αν λοιπόν εκτός από τις ψήφους στις ερχόμενες δημοτικές εκλογές, που απασχολούν αρκετά την αριστερά αυτή τη στιγμή, έχει και άλλα σχέδια στο μυαλό της για το πώς θα αντιμετωπίσει την άγρια κυβερνητική επίθεση καλά θα κάνει να αξιοποιήσει τις δυνάμεις της και να οργανώσει τους αγώνες στο δρόμο. Ο Σαρκοζί φαίνεται να έχει ξεκάθαρη ταξική συνείδηση και σιδερένια αποφασιστικότητα για την «αφύπνιση της Γαλλίας». Συμβαίνει το ίδιο με την Αριστερά; Πολύ σύντομα θα κληθεί να το αποδείξει…

Σ.Κ.

Advertisements

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρχείο

Aπό εδώ μπαίνετε στο site της KOKKINHΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΑΘΗΝΑΣ

web counter

Blog Stats

  • 37.338
Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: