//
Νεολαία

Οι αστικοί στόχοι στην πρωτοβάθμια – δευτεροβάθμια εκπαίδευση

Ιούνης 2007, Φύλλο 102

Τι είναι αυτό που καθιστά την εκπαίδευση ένα σημαντικό πεδίο εντάσεων και συγκρούσεων ; Γιατί το κεφάλαιο και το αστικό κράτος επιχειρούν αδιάκοπα αλλαγές στο θεσμικό πλαίσιο και στο περιεχόμενο της εκπαίδευσης; Η απάντηση βρίσκεται στη βασική λειτουργία της εκπαίδευσης: Τη συμβολή της στην αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης

Χωρίς να ισχυριζόμαστε ότι οι λεγόμενες «εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις » πέτυχαν τους στόχους των εμπνεστών τους, θα επιχειρήσουμε να περιγράψουμε τι επιδιώκει το αστικό κράτος να επιτύχει στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, στο άμεσο μέλλον. Η λεηλασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων και της νεολαίας είναι ένα σύνθετο φαινόμενο και έχει πολλές πλευρές

 Η δια βίου μάθηση

Το κεφάλαιο χρειάζεται ποικίλα και διαφορετικά επίπεδα ειδίκευσης μίας εργατικής δύναμης προσαρμοσμένης στις ανισορροπίες και ανακατατάξεις που φέρνει ο κύκλος της καπιταλιστικής κρίσης. Για τη μεγάλη μάζα των παιδιών αντιστοιχεί μία εφήμερη, ευέλικτη και διαρκώς επαναλαμβανόμενη κατάρτιση, που θα εφοδιάζει την εργατική δύναμη με τις επιζητούμενες δεξιότητες ακριβώς στην κατάλληλη στιγμή

Θεμελιώδης αντίφαση του καπιταλισμού είναι ότι αφενός χρειάζεται την αναπτυγμένη, από άποψη μόρφωσης, εργατική δύναμη, αφετέρου όμως θέλει να επιβραδύνει την ανάπτυξή της. Γιατί η μορφωτική ανάπτυξη μαζί με την τεχνολογική εξέλιξη, τροφοδοτεί με διαρκώς νέες ιστορικές ανάγκες τους εργάτες, άρα αυξάνει την αξία της εργατικής δύναμης. Ταυτόχρονα η (αστική) μόρφωση συμβάλλει, υπό όρους, στην απαλλαγή του εργάτη από τα δεσμά του σκοταδισμού και της δυσειδαιμονίας

Την αντίφαση αυτή έρχεται να συμφιλιώσει το σύστημα της «δια βίου μάθησης». Το σύστημα αυτό φιλοδοξεί να υποκαταστήσει την ευρύτερη γενική μόρφωση, με διαδοχικές καταρτίσεις «ευέλικτα» προσαρμοζόμενες στις «ανάγκες της αγοράς»

Μόλις αυτές ξεπεραστούν, οι εκπαιδευμένοι εργαζόμενοι θα θεωρούνται αμαθείς και θα απολύονται για να ξανακαταρτιστούν. Κάθε φορά που θα επαναπροσλαμβάνονται στην ίδια ή σε άλλη επιχείρηση ( αυτό, όπως υπογραμμίζεται στη λευκή βίβλο, θα επαναληφθεί ως και 7 φορές στη διάρκεια της εργασιακής ζωής ) θα ξεκινούν από το μηδέν, με τα ανύπαρκτα δικαιώματα του νεοπροσλαμβανόμενου

 Η νέα διδαχτική

Το κεφάλαιο δεν αρκείται πια σε μια εργατική δύναμη που θα διεκπεραιώνει μηχανιστικά τα εργασιακά της καθήκοντα. Δεν ικανοποιείται με εργαζόμενους που παθητικά και ανόρε χτα θα ολοκληρώνουν το ωράριό τους. Ζητά έναν εργαζόμενο ενεργητικό υποστηρικτή του συστήματος, που θα σκέφτεται για τους καπιταλιστές, θα αναζητά διαρκώς τρόπους αύξησης της παραγωγικότητας, θα αυτοεκπαιδευεται και θα ψάχνει νέες εφαρμογές και νέα προγράμματα. Ετσι το περιεχόμενο και η διδαχτική μέθοδος της δωδεκάχρονης εκπαίδευσης αναπροσαρμόζονται

 Επιχειρηματικότητα

Πρώτα – πρώτα αρχίζει να δηλητηριάζεται το περιεχόμενο των εκπαιδευτικών προγραμμάτων. Η μάθηση της «επιχειρηματικότητας» με στόχο τον εκστασιασμό των νέων απέναντι στα τρομακτικά χαρίσματα των «επιτυ χημένων» του συστήματος καταλαμβάνει περίοπτη θέση σε όλα τα εκπαιδευτικά προγράμματα από το νηπιαγωγείο ως το λύκειο. Στο άχαρο και καταθλιπτικό σχολείο, που οι μαθητές αποστρέφονται, αντιπαρατίθεται ένα δήθεν «νέο» σχολείο δελεαστικό και ελκυστικό. Εκπαιδευτικές επισκέψεις, χαρούμενες δραστηριότητες, επιστρατεύονται για να εντυπωσιάσουν τους μαθητές και να τους εξοικιώσουν με την ιδέα της ατομικής πρωτοβουλίας και εθελοντικής συμμετοχής, με την ευγενική χορηγία των εταιριών και τη συμμετοχή των εκπροσώπων τους. Οι εκπαιδευτικοί καλούνται σε σεμινάρια «πολλαπλασιαστών » για τη διάδοση της «ανταγωνιστικότητας» και της «βιώσιμης ανάπτυξης»

 Διαθεματικότητα-Νέα βιβλία

Δεύτερον τα νέα αναλυτικά προγράμματα εισάγουν την αποκαλούμενη «διαθεματική» προσέγγιση της γνώσης. Στόχος της διαθεματικότητας είναι η εκπαίδευση του μαθητή σε χρηστικές και επικοινωνιακές δεξιότητες για την καθημερινή και επαγγελματική του ζωή, σε βάρος της γενικής μόρφωσης. Αντί οι μαθητές να διδαχτούν συστηματικά και ολοκληρωμένα τη Γλώσσα, την Ιστορία, τη Φυσική, τα Μαθηματικά κλπ., αποκτούν μια κάποια ιδέα για όλα αυτά, για να τα ξαναπιάσουν στη συνέ χεια περιστασιακά και παρεμπιπτόντως μέσα από την επεξεργασία ενός θέματος, που εξετάζεται.

.«σφαιρικά»! Πρόκειται για την αποκαλούμενη «εκμάθηση της μάθησης », την εκγύμναση δηλαδή των μαθητών στη βασικότερη δεξιότητα επιβίωσης μέσα στη ζούγκλα της καπιταλιστικής αγοράς: Να «μάθουν πώς θα μαθαίνουν» δια βίου. Ο στό- χος αυτός υπάρχει στο μάθημα της Τεχνολογίας από τα μέσα της δεκαετίας του ΄90, δηλαδή περισσότερο από 10 χρόνια

Η διδασκαλία στα νέα βιβλία των Μαθηματικών στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο μοιάζει με οδηγίες ενός σεμινάριου για τη χρήση ενός προγράμματος σε υπολογιστή. Εξοικιώνει το μαθητή με την ιδέα να ψάχνει με διαδοχικές δοκιμές τη λύση ενός μαθηματικού προβλήματος, αντί να τον πείθει ότι τα μαθηματικά απαιτούν κατανόηση

Στο βιβλίο της ιστορίας της στ΄ τάξης Δημοτικού αμβλύνωνται όλες οι αντιθέσεις (ταξικές και εθνικές) και θεοποιείται η ευρωπαϊκή ιδέα. Η «ιερή συμμαχία» εξωραϊζεται. Ομως εκτός από το νέο αντιδραστικό περιε- χόμενο, το βιβλίο αυτό εισάγει νέα διδαχτική μέθοδο. Τα ιστορικά γεγονότα δεν εξηγούνται. Δεν προσεγγίζονται καν. Δεν υπάρχει ίχνος αναφοράς σε αίτια και συγκρουόμενες δυνάμεις. Γίνεται σύντομη αποσπασματική παρουσίαση ιστορικής.. .ειδησεογραφίας, που εύστοχα χαρα- χτηρίστηκε από τον καθηγητή Μαργαρίτη ως «ιμπρεσσιονιστική διδασκαλία της ιστορίας». Ταυτόχρονα το βιβλίο προτρέπει τον μαθητή να

 βρεί μόνος του πληροφορίες για κάθε ιστορικό γεγονός. Ετσι συμβάλλει στην αφομοίωση των νέων απαιτήσεων από το μελλοντικό εργάτη

Η διδασκαλία της γλώσσας στο Δημοτικό μετατοπίζεται από τα λογοτε χνικά και άλλα δόκιμα κείμενα στα βιογραφικά σημειώματα, τις επιστολές, τις προσκλήσεις σε πάρτυ, τις οδηγίες χρήσης οικιακών συσκευών και ηλεκτρονικών παιχνιδιών ή σε συνταγές μαγειρικής. Περιορίζεται η ανάπτυξη της γλώσσας και του λόγου στα απαραίτητα για μια στοιχειώδη επικοινωνία στην καθημερινότητα, όπως διδάσκεται μια ξένη γλώσσα για λόγους τουριστικούς

Οσο διευρύνεται αυτή η επιστροφή στην εμπειρική γνώση τόσο συστηματοποιείται και επαυξάνεται η πλύση εγκεφάλου, γιατί υποβαθμίζεται η οργάνωση της σκέψης

 Αποκέντρωση – αξιολόγησηκατηγοριοποίηση

Το μέσο για την απαιτούμενη προσαρμογή της εκπαίδευσης είναι η αποκαλούμενη «αυτοτέλεια», «αυτοδιοίκηση », «αυτονομία» ή «αποκέντρωση » των εκπαιδευτικών μονάδων

Το «αποκεντρωμένο σχολείο» θα είναι βαθιά ταξικό, περικυκλωμένο από τις επιχειρήσεις και θα φέρνει μεγάλο μέρος της ευθύνης για τη χρηματοδότηση, το σχολικό πρόγραμμα και τη λειτουργία του. Τα «αποκεντρωμένα » σχολεία θα παραμερίζουν πιο εύκολα τη γενική μόρφωση σε όφελος των δεξιοτήτων που ζητά η αγορά, για να γίνονται πιο προσφιλή στις επιχειρήσεις εξασφαλίζοντας μεγαλύτερη χρηματοδότηση

Θα παραβιάζουν αβασάνιστα τους ηθικούς ενδοιασμούς και αναστολές του παρελθόντος, αφού θα πρέπει να εξασφαλίσουν το βιοπορισμό τους. Αυτά επιβεβαιώνει και η Κομισιόν, αναφέροντας ότι «τα πιο αποκεντρωμένα εκπαιδευτικά συστήματα είναι ταυτόχρονα και τα πιο ευέλικτα, γιατί προσαρμόζονται πιο γρήγορα και επιτρέπουν να αναπτυ- χθούν νέες μορφές συμπράξεων και συνεργασιών» (εξυπακούεται με τις επιχειρήσεις)

Τα μέτρα αποκέντρωσης της εκπαίδευσης ήδη εφαρμόζονται εμβρυακά στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση

Η γνωστή Εκθεση της επιτροπής του ΕΣΥΠ προτείνει να συσ τ η μ α τ ο π ο ι η – θούν και να γενικευτούν και στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση Σύμφωνα λοιπόν με την έκθεση του ΕΣΥΠ, η συγκρότηση του 1/3 των σχολικών προγραμμάτων θα γίνεται σε επίπεδο σχολικής μονάδας, διαφοροποιούμενο ανάλογα με τις δυνατότητες και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των μαθητών

Το σχολικό πρόγραμμα θα διχοτομείται σε δύο ζώνες. Η πρώτη ζώνη θα αποτελείται από ένα βασικό προσδιοριζόμενο «κεντρικά» κορμό μαθημάτων. Η δεύτερη ζώνη θα διαφοροποιείται «τοπικά» και «θα λειτουργεί υποστηρικτικά με σκοπό την ανάλυση σε μεγαλύτερο βάθος των θεμάτων που εξετάζει το κυρίως πρόγραμμα». Θα διαμορφώνεται στην πραγματικότητα σε ευθεία αντιστοι χία με την οικονομική δυνατότητα και την ταξική προέλευση του μαθητικού πληθυσμού

Επιπλέον μεγάλο μέρος της λειτουργίας του σχολείου θα εξαρτάται από την ικανότητά του να διαχειρίζεται «έξυπνα» τους πόρους του και να προσελκύει χρηματοδότες. Για το σκοπό αυτό το ΕΣΥΠ προτείνει υποδιευθυντή- μάνατζερ σε κάθε σχολείο άνω των 100 μαθητών. Το εφιαλτικό σχέδιο ακολούθως προβλέπει εξωτερική αξιολόγηση της σχολικής μονάδας με βάση (όπως διαφαίνεται) τις επιδόσεις των μαθητών σε περιφερειακές εξετάσεις. Εντείνεται έτσι η ταξική κατηγοριοποίηση των σχολείων. Οι σχολικές μονάδες χαμηλής επίδοσης θα υποχρηματοδοτούνται ενώ οι μονάδες υψηλότερης επίδοσης θα αποσπούν μεγαλύτερη χρηματοδότηση. Ετσι θα αυξάνεται η ανισότητα. Οι ασθενέστερες σχολικές μονάδες θα εγκαταλείπονται και οι πιο εύρωστες θα ενισχύονται

 Η είσοδος επιχειρήσεων

Οι επιχειρήσεις διεισδύουν στην εκπαίδευση όχι μόνο για να κερδοσκοπήσουν, αλλά και για να επιβάλουν με κάθε τρόπο και μέσο την «παιδαγωγική» τους. Οκτώ ευαγή ιδρύματα, που πίσω τους κρύβουν αντίστοιχα επιχειρηματικά μεγαθήρια, τα ιδρύματα Λαμπράκη, Μποδοσάκη, Ωνάση, Νιάρχου, Κωστόπουλου, Λεβέντη, Ευγενίδου και Εθνικής Τράπεζας, συνασπίζονται για να αναλάβουν συντονισμένη δράση γύρω από την εκπαίδευση με δύο σκέλη:

α) Το πρώτο περιλαμβάνει την παραγωγή εκπαιδευτικών «προϊόντων» για μαθητές και εκπαιδευτικούς με εισαγωγικά μαθήματα σε αντικείμενα όπως ο «ευρωπαϊκός πολιτισμός» και οι «κοινωνικές και οικονομικές εξελίξεις », καθώς και «καινοτόμα εκπαιδευτικά παιχνίδια στο Διαδίκτυο»

Τα νέα πολλαπλά και «πολυτροπικά» βιβλία με το «πλούσιο» και υπό διαρκή ανανέωση ηλεκτρονικό υλικό αποτελούν προνομιακό πεδίο κερδοσκοπίας για τα 8 ιδρύματα που θα συναγωνίζονται με πλουμιστά διδακτικά πακέτα, video και CD-Rom για το ποιος θα πρωτοκαταλάβει την κενή θέση του εκλιπόντος «ενός και μοναδικού εγχειριδίου»

 β) Το δεύτερο σκέλος των δραστηριοτήτων αυτής της επιμορφωτικής «κοινοπραξίας» θα αφορά τη μελέτη της απασχόλησης των αποφοίτων ΑΕΙ και ΤΕΙ σε συνεργασία με το ΙΟΒΕ, το μελετητικό Ινστιτούτο του ΣΕΒ. Ο σκοπός είναι η «παροχή πληροφόρησης για την αγορά εργασίας για τις απαιτούμενες γνώσεις και δεξιότητες στα επιμέρους επαγγέλματα » δηλαδή να καθοδηγεί και να κατευθύνει τις διαρκείς αναπροσαρμογές στα προγράμματα σπουδών της ανώτατης εκπαίδευσης

Κεντρική θέση στην ευέλικτη ζώνη της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης, κατέ χουν τα προγράμματα που μαθαίνουν τους μαθητές να «σκέφτονται επιχειρηματικά» και ανταγωνιστικά

Σε κάποια σχολεία διάφορες βιομη- χανίες τροφίμων και αλυσίδες φαστ φουντ παραδίνουν μαθήματα αγωγής υγείας. Πολυεθνικές της αυτοκινητοβιομη χανίας διδάσκουν «κυκλοφοριακή αγωγή». Ο ίδιος ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών μυεί τους μαθητές στην επιχειρηματικότητα, (βλ. Προγράμματα νεανικής επιχειρηματικότητας)

 Νέοι εξεταστικοί φραγμοί

Τα προβλεπόμενα στην Εκθεση του ΕΣΥΠ, συνιστούν ένα καλά επεξεργασμένο πλέγμα ταξικών φραγμών, που περιλαμβάνει:

1. Τη μορφωτική καθήλωση των μαθητών που προέρχονται από λαϊκά στρώματα μέσα από το διαφοροποιημένο πρόγραμμα και την ανισοτιμία των αποκεντρωμένων σχολείων

Εφόσον αποκτήσουν το απολυτήριο του Γυμνασίου με περιφερειακές εξετάσεις στη Γ΄ τάξη του, θα οδηγούνται αφοπλισμένοι, σε μια άνιση μάχη διαρκών αξιολογήσεων και εξετάσεων πάνω στην εντελώς ξένη γι’ αυτούς απαιτητική ύλη του Λυκείου

 2. Την καθιέρωση «εικονικών » εξετάσεων στην Α΄ τάξη του Λυκείου, στο τέλος της οποίας θα γίνεται η επιλογή των μαθητών που θα ακολουθήσουν το Γενικό Λύκειο, το ΕΠΑΛ ή τις ΕΠΑΣ

Πρόκειται για μία γενική πρόβα των περιφερειακών και πανελλαδικών εξετάσεων επιλογής για την ανώτατη εκπαίδευση, που θα ακολουθήσουν στη Β΄ και Γ΄ τάξη του Λυκείου, ώστε οι «ανεπίδεχτοι» μαθητές να συνειδητοποιήσουν έμπρακτα ότι δε διαθέτουν τις απαιτούμενες για το Γενικό Λύκειο (ΓΕΛ) και την ανώτατη εκπαίδευση «κλίσεις». Στη συνέχεια θα συμβουλεύονται, από το Σχολικό Επαγγελματικό Προσανατολισμό, να επενδύσουν σε ένα άλλο – καλύτερο μάλιστα από του λυκείου – μέλλον, μια και τα «ενδιαφέροντά» τους κλίνουν περισσότερο προς τις πρακτικές ενασ χολήσεις. Με τον τρόπο αυτό έγκαιρα και «αναίμακτα» οι μαθητές θα εσωτερικεύουν την «κατωτερότητά » τους και με μειωμένες τις απαιτήσεις τους θα οδεύουν προς τα ΕΠΑΛ ή τις ΕΠΑΣ, ανάλογα με τις υποδείξεις του Γραφείου Επαγγελματικού Προσανατολισμού

 3. Για όσους παρόλα αυτά αγνοήσουν τις προειδοποιήσεις και αποτολμήσουν να συνεχίσουν στο Λύκειο, προβλέπονται πολλαπλάσια και πυκνότερα εξεταστικά φίλτρα. Αυτά θα ξεκινούν με τις περιφερειακές εξετάσεις στη Β΄ Λυκείου, θα συνεχίζονται με περιφερειακές (στα Γενικά μαθήματα) και πανελλαδικές (στα μαθήματα κατεύθυνσης) εξετάσεις στη Γ΄ Λυκείου και θα ολοκληρώνονται με τη βάση του 10 και τις εξεταστικές δοκιμασίες στο πιθανολογούμενο προπαρασκευαστικό έτος των ΑΕΙ-ΤΕΙ. Πρόκειται για σύστημα-λαιμητόμο, για μηχανισμό μαζικού αποκλεισμού των κοινωνικά και οικονομικά ασθενέστερων μαθητών όχι μόνον από το Γενικό Λύκειο (ΓΕΛ), αλλά και από το Επαγγελματικό (ΕΠΑΛ) Ας μην ξεχνάμε ότι τα θέματα σε τέτοιου είδους περιφερειακές ή πανελλαδικές εξετάσεις είναι ενιαία για τους μαθητές των ακριβών ιδιωτικών σχολείων και για εκείνους των εργατικών συνοικιών και της φτωχής αγροτικής υπαίθρου. Αντιμετωπίζουν δηλαδή με ίσους όρους μαθητές που προέρχονται από εντελώς άνισο κοινωνικό και μορφωτικό περιβάλλον, με σκοπό την απομάκρυνση των «αδύνατων» μαθητών, αυτών των «ανεπιθύμητων» του Λυκείου..

Γ. ΝΑΒΗΣ

Advertisements

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρχείο

Aπό εδώ μπαίνετε στο site της KOKKINHΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΑΘΗΝΑΣ

web counter

Blog Stats

  • 34,542
Αρέσει σε %d bloggers: