//
Διεθνή, Πολιτική

Το Ιράκ να γίνει το νέο Βιετνάμ! (Απρίλης 2003)

Η σθεναρή αντίσταση του Ιρακινού λαού συνεχίζεται . «Μας είπαν οτι θα χρειαστεί να πολεμήσουμε μόνο 6 ώρες αλλά εμείς πολεμούσαμε επί 5 μέρες για 24 ώρες» δήλωσε τραυματισμένος αμερικάνος μισθοφόρος.

72 ώρες… ανοησίες

Την Πέμπτη 13-4-2003 ξημερώματα οι τρομοκράτες ιμπεριαλιστές ξεκίνησαν την εισβολή τους στο Ιράκ με την προοπτική σε 72 ώρες να έχουν καταλάβει τη Βαγδάτη. Σε ένα ρεσιτάλ κυνισμού και έλλειψης κάθε μετριοφροσύνης χαρακτήρισαν τους δολοφονικούς βομβαρδισμούς που θα ακολουθούσαν την έναρξη των επιχειρήσεών τους σαν «σοκ και δέος». Αυτό που περίμεναν όχι μόνο οι βρετανοί και οι αμερικάνοι αλλά και όλος ο δυτικός ιμπεριαλισμός, είτε υποστηρίζει ανοικτά την επέμβαση είτε παριστάνει τον άξονα της «ειρήνης», είναι μια γρήγορη επικράτηση της «συμμαχίας» των τρομοκρατών της νέας τάξης.

Από την πρώτη κιόλας μέρα του πολέμου πέρα από τις κλάψες και τις φραστικές καταδίκες της απροκάλυπτης στρατιωτικής επίθεσης δεν υπήρξε ούτε ένας από δαύτους που να περίμενε ότι οι δυνάμεις της «συμμαχίας» θα αντιμετώπιζαν την πιο σκληρή αντίσταση. Όλοι μας έλεγαν, «ειρηνιστές» και πολεμοκάπηλοι, ότι υπάρχουν δύο σενάρια: το πρώτο είναι μια γρήγορη και εύκολη επικράτηση και το δεύτερο είναι μια δύσκολη επικράτηση. Ίσως θα έπρεπε να μας πουν αν αυτές οι προβλέψεις εκφράζουν και τους πόθους τους. Ας είναι, αυτό πάντως που πρέπει να συζητήσουμε τώρα είναι η επόμενη μέρα του πολέμου: Το ρόλο που θα πρέπει να παίξει ο ΟΗΕ, η ανθρωπιστική βοήθεια προς τον λαό του Ιράκ, για το πως δηλαδή θα μοιραστεί η πίττα. Όσον αφορά τον πόλεμο αυτό που όλοι ανέξοδα εύχονταν και συνεχίζουν να εύχονται είναι να σκοτωθούν όσο το δυνατό λιγότεροι «αθώοι» πολίτες. Τσάμπα ευχές γεμάτες υποκρισία.

Στο πλαίσιο αυτό βρίσκεται και η κυβέρνηση του Σημίτη, η οποία μαζί με τη ΝΔ προσπαθεί να μας πείσει ότι έκανε τα πάντα για να μην γίνει ο πόλεμος αλλά εφόσον δεν μπόρεσε να τον αποτρέψει τώρα πρέπει να υπερασπιστεί τα συμφέροντα της Ελλάδας -του ελληνικού ιμπεριαλισμού θέλουν να πουν- στην μεταπολεμική περίοδο, έχοντας πάντα σαν δεδομένο την νίκη της ιμπεριαλιστικής συμμορίας των Μπους-Μπλερ και σια.
Ήδη έχουν περάσει 10 μέρες από την έναρξη του πολέμου και όλοι αυτοί οι σίγουροι για την ευκολή ή έστω δύσκολη επικράτηση των ιμπεριαλιστών κοντεύουν να καταπιούν τη γλώσσα τους . Άναυδοι μπροστά στην ηρωική αντίσταση του ένοπλου ιρακινού λαού δεν μπορούν να εξηγήσουν πως είναι δυνατόν να μην νικάνε οι αγγλοαμερικάνοι. Το πρώτο λοιπόν σίγουρο και καθόλου βεβιασμένο συμπέρασμα από τον πόλεμο είναι ότι όλοι αυτοί οι καλοπληρωμένοι αναλυτές, υπαλληλίσκοι των ιμπεριαλιστικών επιτελείων, άλλοι σε ρόλο σχεδιαστή, άλλοι σε ρόλο εκτελεστή και άλλοι σε ρόλο απολογητή της νέας τάξης, είναι εκτός των άλλων και ηλίθιοι.

Κυβέρνηση υποκρισίας και συνενοχής

Κάθε μέρα που περνάει από την έναρξη της εγκληματικής επίθεσης στο Ιράκ αποκαλύπτει σε όλο της το μέγεθος την υποκρισία και τη συνενοχή του δήθεν «φιλειρηνικού» ιμπεριαλιστικού άξονα που ναι μεν καταδικάζει φραστικά την επίθεση των αγγλοαμερικάνων αλλά δεν κάνει και τίποτα πρακτικό για να τη σταματήσει. Ο ρόλος μάλιστα της κυβέρνησης του Σημίτη είναι ακόμα πιο αποκρουστικός. Αν οι Γερμανοί, οι Γάλλοι και οι Βέλγοι ιμπεριαλιστές για τους δικούς τους βεβαίως λόγους έχουν ταχθεί φραστικά κατά του πολέμου, η ελληνική κυβέρνηση προσπαθεί να μην έχει καμία θέση, ούτε καν φραστική. Αν ακούσει κανείς τον Γιώργο Παπανδρέου δεν θα καταλάβει καν ότι έχει ξεκινήσει ο πόλεμος. Την μια μας λέει για την «κρίση» στο Ιράκ, μετά μας λέει για την «διένεξη», κατόπιν για κάποιο «πρόβλημα». Με προτάσεις που δεν βγάζουν νόημα αυτός ο απίθανος υπουργός Εξωτερικών προσπαθεί να μπουρδουκλώσει το πιο αυτονόητο γεγονός προκειμένου να αποκρύψει την φιλοαμερικάνικη στάση του. Τα υπόλοιπα στελέχη της κυβέρνησης μπορεί να μην είναι τόσο ξεδιάντροποι αλλά όταν τους βάζουν ένα μικρόφωνο στο στόμα για να μας πουν την άποψή τους αμέσως πάνε την κουβέντα στην επόμενη μέρα, για το ρόλο της Ελλάδας κλπ. κλπ. Τι θα κάνουν δηλαδή όλοι αυτοί οι υποκριτές την «επόμενη μέρα»; Θα συζητάνε με τους δολοφόνους ιμπεριαλιστές το πως θα ανοικοδομήσουν το Ιράκ, πάνω από τις εκατόμβες των εκατοντάδων χιλιάδων σφαγμένων Ιρακινών; Μόνο που το σκέφτεται κανείς του έρχεται να ξεράσει. Η παρέα όμως του Σημίτη δεν έχει τέτοιες ευαισθησίες. Βλέπετε βάζει πάνω απ’ όλα την… Ελλάδα; Αίσχος φαρισαίοι, υποκριτές! Είσαστε οι καλύτεροι απολογητές των εγκληματιών πολέμου της νέας τάξης.

Εντάξει λοιπόν, η κυβέρνηση Σημίτη-Παπανδρέου επιδιώκει να συζητήσουμε για την «επόμενη μέρα». Κι αν η «επόμενη μέρα», βρεί τσακισμένο τον ιμπεριαλιστικό στρατό; Αν το Ιράκ γίνει το νέο Βιετνάμ, αν οι βομβαρδισμένοι Ιρακινοί κυνηγήσουν και συντρίψουν τις στρατιές των Μπους – Μπλέρ όταν αυτές τολμήσουν να μπουν στις πόλεις; Τότε τι θα κάνει ο κύριος Σημίτης την «επόμενη μέρα»; Ή μήπως δεν το έχει σκεφτεί, ή για να το πούμε αλλιώς δεν τολμά να σκεφτεί; Η «επόμενη μέρα» τι περιλαμβάνει γι’ αυτή την περίπτωση; Ακριβώς αυτό είναι που δεν θέλει να σκέφτεται όχι μόνο ο Σημίτης αλλά όλοι οι φαρισαίοι που σήμερα πουλάνε τσάμπα «ειρήνη» και που κατά βάθος θέλουν να νικήσουν οι «σύμμαχοι» του Μπους. Και το θέλουν αυτό γιατί πέρα από τους πραγματικούς οικονομικούς ανταγωνισμούς που έχουν με τους Μπους-Μπλέρ κατά βάθος ανήκουν στο ίδιο μπλοκ. Είναι όλοι τους ιμπεριαλιστές και γνωρίζουν πολύ καλά ότι μια ήττα στο Ιράκ θα σήμαινε το οριστικό τέλος της νέας τάξης, μια ήττα που θα άνοιγε τους ασκούς του Αιόλου, όχι μόνο του καταπιεσμένου αραβικού εθνικισμού οδηγώντας μια νέα περίοδο επιθετικών αντιιμπεριαλιστικών αναμετρήσεων, αλλά και των κοινωνικών αγώνων στο εσωτερικό των ιμπεριαλιστικών μητροπόλεων. Αυτό είναι που φοβάται ο Σημίτης και ακριβώς αυτός είναι ο λόγος που θέλει να τα έχει καλά με τους συμμορίτες της «νέας τάξης».

Ελληνική συμμετοχή στη σφαγή

Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ανακοίνωσε στις 19/3 με ποιόν τρόπο διάφορες ευρωπαϊκές χώρες μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα βοηθούν στην εισβολή στο Ιράκ. Μάλιστα η Ελλάδα εμφανίζεται να συμμετέχει δίνοντας αεροπορικές και ναυτικές βάσεις, εναέριο χώρο και ανεφοδιασμό. (Ελευθεροτυπία 20/3). Λίγες μέρες αργότερα ο ίδιος ο Μπους ευχαρίστησε τις 48 χώρες που στηρίζουν με διάφορα μέσα τα σχέδια του. Η Ελλάδα του Σημίτη ήταν πάλι μέσα σ’ αυτές. Φυσικά κάνεις επίσημος κυβερνητικός παράγοντας δεν τοποθετήθηκε πάνω σ’ αυτά τα συγκεκριμένα στοιχεία.
Όμως εκτός από τα λόγια υπάρχουν και οι πράξεις. Ο ελληνικός ιμπεριαλισμός συμμετέχει στον πόλεμο του Μπους όχι βεβαίως στην πρώτη γραμμή των μαχών αλλά σε ένα πολύ σημαντικό τομέα, αυτόν την υποστήριξης, δίνοντας απεριόριστες διευκολύνσεις. Οι βάσεις της Σούδας και του Ακτίου αποτελούν για τους αμερικάνους κομβικά σημεία η μεν πρώτη γιατί εκεί γίνεται ο ανεφοδιασμός των αεροπλανοφόρων και άλλων πολεμικών πλοίων ενώ από τη δεύτερη απογειώνονται τα κατασκοπευτικά Awacs στα οποία μάλιστα βρίσκονται και Έλληνες πιλότοι. Την ίδια στιγμή από τον ελληνικό εναέριο χώρο διέρχονται ελεύθερα αμερικάνικα και βρετανικά πολεμικά μαχητικά όπως επίσης και μεταγωγικά που μεταφέρουν εδώ και βδομάδες στρατιώτες και υλικό για την εισβολή. Τέλος η φρεγάτα Κουντουριώτης βρίσκεται στην περιοχή όχι για να ψαρεύει ψάρια από τον περσικό αλλά στο πλαίσιο της «αντιτρομοκρατικής» εκστρατείας που έχει κυρήξει ο Μπους από τις 11/9/01και που υποστηρίζει σύσσωμη η ιμπεριαλιστική Ευρώπη. Για τον Μπους η εισβολή στο Ιράκ ταυτίζεται με την «αντιτρομοκρατική» εκστρατεία. Αν για τον Σημίτη δεν υπήρχε τέτοια ταύτιση τότε θα είχε ήδη αποσυρεί τον Κουντουρίωτη από τον περσικό, όπως επίσης θα είχε κλείσει τις βάσεις της Σούδας και του Ακτίου, την ώρα μάλιστα που αυτές χρησιμοποιούνται όχι σε επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ αλλά σε μονομερείς ενέργειες των ΗΠΑ χωρίς καν την κάλυψη του ΟΗΕ. Πρέπει να είναι κανείς εντελώς αφελής για να πιστέψει ότι η ελληνική κύβέρνηση δεν υποστηρίζει έστω και έμμεσα τη «συμμαχία».

Η «φιλειρηνική» κυβέρνηση του Σημίτη θα πρέπει επίσης να ξεκαθαρίσει για το αν θα στείλει ελληνικό στρατό στην πολυεθνική δύναμη που θα εγκατασταθεί στο Ιράκ μετά τον πόλεμο όπως ζητούν οι αμερικάνοι. Σύμφωνα πάντως με την Ελευθεροτυπία (23/3) «υπάρχουν ήδη οι σχετικοί σχεδιασμοί» από το ΓΕΕΘΑ, για «ένα τάγμα μηχανικού και υγειονομικού» όπως επίσης και για «ελληνικά μεταγωγικά C-130 για τη μεταφορά εφοδίων». Η ημερομηνία αποστολής υπολογίζεται γύρω στα «μέσα Ιούνη… και η αποστολή θα καλυφθεί υπό την ομπρέλα του ΟΗΕ». Κατά τα άλλα η Ελλάδα δεν συμμετέχει…

Η κυβέρνηση προσπαθεί να υποτιμήσει τη συμμετοχή της με τον ισχυρισμό ότι δεν μπορεί να κάνει κι αλλιώς, γιατί έχουν υπογραφεί συμβάσεις. «Τι να κάνει η μικρή Ελλάδα να τα βάλει με όλους», ρωτάνε κουτοπόνηρα οι απολογητές της κυβέρνησης. Τα επιχειρήματα αυτά είναι εντελώς σαθρά. Οι συμβάσεις ισχύουν όσο ισχύουν τα δεδομένα που υπήρχαν όταν έμπαιναν οι υπογραφές. Αν η κυβέρνηση ήθελε μπορούσε να τις καταγγήλει, εκτός κι αν στις συμβάσεις προβλέπονταν τα όσα συμβαίνουν σήμερα. Όπως και να ‘χει, η κυβέρνηση είναι συνένοχη, είτε γιατί είχε βάλει εκ των προτέρων την υπογραφή της είτε τώρα εκ των υστέρων με το να μην καταγγείλει τις συμβάσεις. Το δεύτερο επιχείρημα που αφορά το μέγεθος της Ελλάδας είναι μόνο για γέλια. Όταν η Ελλάδα παίρνει τους Ολυμπιακούς, όταν μπαίνει στην ΟΝΕ, ή όταν αυξάνει το ΑΕΠ της 5% είναι τεραστίων διαστάσεων, τώρα γίνεται μια σταλιά, ανύμπορη να αντιδράσει. Είναι να απορεί κανείς για το αν ακόμα και οι ίδιοι γελάνε μ’ αυτά που λένε.

«Ανθρωπιστική βοήθεια»

Σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια της η κυβερνητική προπαγάνδα προκειμένου να δημιουργήσει θετικές εντυπώσεις το έχει ρίξει στην «ανθρωπιστική» βοήθεια που πρόκειται να σταλεί στο Ιράκ. Έτσι ο υπουργός υγείας καλεί τους πολίτες να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στον ιρακινό λαό στέλνοντας τρόφιμα και φάρμακα, τα οποία συγκεντρώνονται ήδη στις αποθήκες της νομαρχίας Αθηνών. Το ερώτημα είναι που θα τη στείλει αυτή τη βοήθεια η κυβέρνηση; Μήπως στις περιοχές που «απελευθερώνει» ο στρατός κατοχής των αγγλοαμερικάνων ή στον ηρωικό λαό της Βαγδάτης, της Βασόρα και των άλλων πόλεων που αντιστέκεται στους δολοφόνους ιμπεριαλιστές; Γιατί αν πρόκειται αυτή η βοήθεια να καταλήξει στα στρατεύματα εισβολής και κατοχής τότε δεν μιλάμε μόνο για μια έμμεση συμμετοχή στην ιμπεριαλιστική επέμβαση αλλά και για την πιο χυδαία εκμετάλλευση των συναισθημάτων αλληλεγγυής προς τον ιρακινό λαό από κοινούς και αδίστακτους απατεώνες.

Πάντως ο Σημίτης όταν ρωτήθηκε στις Βρυξέλλες στη σύνοδο των «15» στις 20/3 ποιος θα είναι ο αποδέκτης της βοήθειας δεν έδωσε καμία απάντηση. Το μόνο που είπαν οι 15 είναι ότι τη βοήθεια θα τη διαχειριστεί ο ΟΗΕ. «Όπως δείχνουν τα πράγματα ο μοναδικός συνεργάτης του ΟΗΕ στο Ιράκ θα είναι οι ΗΠΑ. Κατ’ αυτόν τον τρόπο ο ΟΗΕ και η Ε.Ε. δεν θα έχουν άλλο περιθώριο από το να νομιμοποιήσουν στην πράξη τη «μέχρι τώρα» χαρακτηρισμένη «παράνομη δράση» των ΗΠΑ στο Ιράκ». (Ελευθεροτυπία 23/3).
Όσοι σήμερα μαζεύουν «ανθρωπιστική» βοήθεια θα πρέπει αμέσως να ξεκαθαρίσουν που θα την παραδώσουν. Σε κάθε άλλη περίπτωση πρόκειται για πράκτορες του αγγλοαμερικάνικου ιμπεριαλισμού.
Η υποκρισία του όμως ξεχειλίζει όταν μιλάνε για τους πρόσφυγες. Από τη μια αναρωτιούνται γιατί οι ιρακινοί δεν εγκαταλείπουν μαζικά τις πόλεις, και επιμένουν να αντιστέκονται στους φονιάδες ιμπεριαλιστές, από την άλλη μας λένε ότι δεν πρόκειται να αφήσουν να περάσει από τα σύνορα ούτε ιρακινό κουνούπι. Από τη μια βομβαρδίζουν τον κόσμο, από την άλλη αναρωτιούνται γιατί δεν παραδίδονται για να καταλήξουν ότι οι βομβαρδισμένοι δεν θα έχουν καμία τύχη στις χώρες τους. Είναι προφανές ότι και σ’ αυτή την περίπτωση το διεθνές δίκαιο πάει περίπατο. Οι πρόσφυγες εξαιτίας του πολέμου δικαιωματικά δικαιούνται πολιτικό άσυλο όπου κι αν το ζητήσουν. Αυτοί εδώ τους το αρνούνται εκ των προτέρων. Τόσο ανθρωπιστές είναι τα ιμπεριαλιστικά γουρούνια.

Για τη συντριβή της ιμπεριαλιστικής εισβολής

Από τις 20 Μαρτίου τα παραμύθια τελείωσαν. Όσοι τάχθηκαν κατά του πολέμου θα πρέπει τώρα να πάρουν μια ξεκάθαρη θέση. Με ποιους είναι; Το σύνθημα «όχι στον πόλεμο» αυτή τη στιγμή είναι μια ουδέτερη στάση. Ο πόλεμος ξεκίνησε. Το ερώτημα που πρέπει να απαντήσουν όλοι ο όψιμοι ειρηνιστές είναι με ποιον είναι σ’ αυτόν τον πόλεμο. Ποιος έχει το δίκιο με το μέρος του. Ποιος πρέπει να βγει νικητής από αυτόν τον πόλεμο. Πρέπει να αμυνθούν οι ιρακινοί ναι ή όχι; Πρέπει να νικήσουν ναι ή όχι; Τι προτείνουν στον ένοπλο ιρακινό λαό που υπερασπίζεται τις πόλεις του; Να εγκαταλείψουν τα όπλα και να γίνουν πρόσφυγες, γιατί έτσι θα σταματήσει ο πόλεμος μια ώρα νωρίτερα; Ή να τους βοηθήσουμε με κάθε μέσο για να συντριφτούν οι στρατιωτικές δυνάμεις των ιμπεριαλιστών;
Αν ο στρατός του Ιράκ μαζί με τις ένοπλες λαϊκές πολιτοφυλακές πάρει στο κυνήγι τα ιμπεριαλιστικά στρατεύματα, τότε τι θα λένε οι διάφοροι επαγγελματίες της «ειρήνης»; Μήπως να σταματήσει ο πόλεμος; Όσο και να ψάξει κανείς στα έντυπα, στις προκηρύξεις και στις ομιλίες των «ειρηνιστών» και της πλειοψηφίας των οργανωμένων δυνάμεων της αριστεράς το μόνο που διαβάζει και ακούει είναι τις ίδιες προ εισβολής κλάψες. Σαν να μην έχει αλλάξει τίποτα.

Το αντιπολεμικό κίνημα πρέπει επειγόντως να μεταμορφωθεί σε ένα μάχημο αντιιμπεριαλιστικό κίνημα που να παλέψει για τη συντριβή της ιμπεριαλιστικής επίθεσης, για τη νίκη του ένοπλου ιρακινού λαού. Αυτό που εύχονται εκατομμύρια διαδηλωτές στους δρόμους όλου του κόσμου πρέπει να γίνει ο ανοικτός κεντρικός στόχος της αριστεράς, μιας αριστεράς που εκτός από το να κλαίγεται για τα εγκλήματα του ιμπεριαλισμού θα πρέπει επιτέλους να μάθει και πως να τον συντρίψει.

  • Για τη στρατιωτική συντριβή της βρώμικης ιμπεριαλιστικής εισβολής!
  • Νίκη στο Ιράκ!
  • Να διαλυθεί το ΝΑΤΟ, η Ευρωπαϊκή Ένωση και ο ΟΗΕ!
  • Να κλείσουν τώρα οι βάσεις και να επιστρέψει ο Κουντουριώτης αλλιώς να παραιτηθεί η κυβέρνηση!
  • Ανοιχτά σύνορα στους πρόσφυγες.
Advertisements

Συζήτηση

Δεν υπάρχουν σχόλια.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρχείο

Aπό εδώ μπαίνετε στο site της KOKKINHΣ ΟΡΧΗΣΤΡΑΣ ΑΘΗΝΑΣ

web counter

Blog Stats

  • 39.910
Advertisements
Αρέσει σε %d bloggers: