Υπάρχει κυβερνητική πρόταση από την αριστερά πέρα από την κεντροαριστερά;

Η άνοδος των ποσοστών της κοινοβουλευτικής αριστεράς, όπως αυτά αποτυπώνονται τουλάχιστον στις δημοσκοπήσεις, σε συνδυασμό με την κρίση εκπροσώπησης, δημιουργούν ένα καινούργιο περιβάλλον στο οποίο η αριστερά όλων των ειδών θα πρέπει να πάρει μια ξεκάθαρη θέση, όχι για να είναι εντάξει με τις ιδεολογικές της καταβολές, ούτε για να ξεφύγει από τις ασφυκτικές ερωτήσεις των αστών δημοσιογράφων, αλλά πάνω απ’ όλα για να μπορέσει να δώσει απαντήσεις στους εργαζόμενους και τους νεολαίους που στρέφονται μαζικά προς τα αριστερά αναζητώντας όχι μόνό τρόπους αντίστασης αλλά και δρόμους διεξόδου.


Μαύροι πάνθηρες- 40 χρόνια μετά

Το 1968 ο μαύρος ειρηνιστής παπάς Martin Luther King ο οποίος διακήρυττε την ισότητα και την ενσωμάτωση των μαύρων στον αμερικάνικο καπιταλισμό δολοφονείται από το F.B.I. Στη πραγματικότητα μερικά χρόνια πριν είχε αναθεωρήσει την άποψη του αυτή καλώντας το λαό σε γενική ανυπακοή, διαπιστώνοντας πλέον ότι ο ειρηνικός δρόμος είναι αδιέξοδος. Το κάλεσμα αυτό θα οδηγούσε σε όξυνση της ταξικής αντιπαράθεσης στο εσωτερικό των Ε.Π.Α., αφού ο M.L.K. είχε απλώσει την επιρροή του σε πλατιά στρώματα μαύρων, και όχι μόνο, εργατών πράγμα που προκαλούσε πανικό στα επιτελεία της αστικής τάξης γιατί πλέον αποτελούσε πραγματικό κίνδυνο.Η διαπίστωση του αδιεξόδου της ειρηνικής λύσης και συνύπαρξης σε συνδυασμό με την επιρροή του Malcolm X, ενισχύει τα πιο ριζοσπαστικά κομμάτια του κινήματος των κοινωνικών δικαιωμάτων των μαύρων της Ε.Π.Α. που βρήκαν έκφραση μέσα από το κόμμα των Μαύρων Πανθήρων.

Η αριστερά και το μακεδονικό

Ουρά της εθνικής ενότητας

Η Σύνοδος του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, ήταν πραγματικά σημαντική για διάφορους λόγους πολύ πιο σοβαρούς από το ελληνικό βέτο στην ένταξη της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ. Ήταν η πρώτη Σύνοδος του ΝΑΤΟ από την οποία οι ΗΠΑ έφυγαν με άδεια χέρια, ή μάλλον για να ακριβολογούμε, με πολύ λιγότερα από αυτά που ήθελαν. Η διεύρυνση του ΝΑΤΟ με την Ουκρανία και τη Γεωργία πήγε περίπατο, καθώς οι ευρωπαίοι δεν θέλησαν να ρισκάρουν τις σχέσεις τους με τη Ρωσία του Πούτιν. Σε μια μακεδονόπληκτη Ελλάδα το γεγονός ότι η Ουκρανία συνταρασσόταν από διαδηλώσεις και συγκρούσεις ενάντια στην προοπτική της ένταξης στο ΝΑΤΟ, ότι πολλοί σοβαροί αναλυτές μιλούσαν ακόμη και για το ενδεχόμενο εμφύλιας σύρραξης, πέρασε στα ψιλά. Η ελληνική κυβέρνηση εκμεταλλεύτηκε την ευνοϊκή για αυτήν συγκυρία και έθεσε το βέτο για την ένταξη της Μακεδονίας στο ΝΑΤΟ εκβιάζοντας τη γειτονική χώρα στο ζήτημα του ονόματος.

40 χρονια από το Μάη του ‘68- η επανάσταση αρχίζει!

Τα γεγονότα του Μάη του ‘68 έπεσαν σαν κεραμίδα στα κεφάλια των αστών αναλυτών, κοινωνιολόγων, δημοσιογράφων αλλά και προοδευτικών διανοούμενων της εποχής. Τι σχέση μπορεί να έχει η Γαλλία του προχωρημένου καπιταλισμού με τους Βιετκόγκ, την αντιαποικιακή επανάσταση στο Αλγέρι, την άνοιξη της Πράγας; Όλοι αυτοί μίλαγαν με εξαιρετική άνεση για τις επαναστάσεις στην καθυστερημένη περιφέρεια του καπιταλισμού αλλά τους ήταν αδιανόητη μια εξέγερση στο ίδιο τους το σπίτι. Στην καρδιά της Ευρώπης, τη Γαλλία.

Πριν την έκρηξη
Η φοιτητική εξέγερση στη Ναντέρ και λίγο αργότερα στη Σορβόννη έπαιξε το ρόλο του πυροκροτητή στην επερχόμενη επαναστατική κρίση του Μάη 68 στη Γαλλία.
Τα πανεπιστήμια είχαν μαζικοποιηθεί εκπληκτικά τα τελευταία χρόνια ύστερα από τη θέσπιση της ελεύθερης εισαγωγής. Οι φοιτητές από 200 χιλιάδες το 1961 ξεπέρασαν 7 χρόνια αργότερα το μισό εκατομμύριο. Το πανεπιστήμιο πλέον ήταν ανοικτό και σ’ ένα κομμάτι της εργατικής τάξης. Φυσικά αυτό ήταν μέρος ενός σχεδίου της αστικής τάξης για να καλύψει τις ανάγκες σε έμψυχο υλικό, της εκσυγχρονιστικής στρατηγικής του γαλλικού καπιταλισμού προκειμένου να είναι ανταγωνιστικός στην Κοινή Αγορά (ΕΟΚ).

ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΕΣ: Η ΗΤΤΑ ΤΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΡΩΣΙΑ ΩΣ ΝΕΑ ΑΝΕΡΧΟΜΕΝΗ ΔΥΝΑΜΗ

Η σύνοδος του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι στις αρχές Απριλίου ήρθε να επιβεβαιώσει τη νέα γεωπολιτική πραγματικότητα. Μπορεί τα ελληνικά ΜΜΕ, με τις εθνικιστικές τους κορόνες, να έδωσαν την αίσθηση πως το κύριο ζήτημα της συνόδου ήταν η ονομασία της Μακεδονίας, η αλήθεια είναι όμως πως στις αποφάσεις της αποτυπώνεται ξεκάθαρα η ήττα των ΗΠΑ και η διαρκώς μειωμένη επιρροή τους. Το ότι ο Καραμανλής μπόρεσε να εμφανιστεί ως νέος εθνάρχης, εκτός από τον πατριωτισμό της αριστεράς, οφείλεται στην αδυναμία των αμερικανών να επιβάλλουν τη θέληση τους στους στους συμμάχους τους ακόμα και σε δευτερεύοντα ζητήματα.

Ο Μπους και η αμερικανική διπλωματία ήθελαν οπωσδήποτε την ένταξη στη συμμαχία Γεωργίας-Ουκρανίας. Με αυτό τον τρόπο θα σταθεροποιούσαν τα πενιχρά αποτελέσματα των έγχρωμων επαναστάσεων και θα ολοκλήρωναν τη γεωπολιτική τους επέκταση προς ανατολάς αφαιρώντας ζωτικό χώρο και τη θαλάσσια έξοδο από την ανερχόμενη Ρωσία. Η πόλωση σε αυτές τις  χώρες ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα φάνηκε από τις μεγάλες αντινατοικές διαδηλώσεις. Και μόνο το γεγονός πως δυτικοί σταυροφόροι θα βρίσκονταν σε απόσταση αναπνοής από ρωσικό έδαφος θεωρήθηκε στρατηγικά ως προετοιμασία για μελλοντικό πόλεμο. Η νεκρανάσταση του γαλλογερμανικού άξονα έβαλε ταφόπλακα στα αμερικανικά σχέδια, προσφέροντας σπουδαίο δώρο στη Ρωσία του Πούτιν. Ταυτόχρονα επιβεβαίωσε τους χειρότερους φόβους των αμερικανών. Στη νέα εποχή οι προνομιακοί εταίροι τους λαμβάνουν υπόψη τους τα δικά τους συμφέροντα και δείχνουν απρόθυμοι να εμπλακούν σε ψυχροπολεμικούς τυχοδιωκτισμούς. Στην τελική ποιος προμηθεύει με ενέργεια τον γαλλικό και γερμανικό καπιταλισμό; Είναι αναμφίβολο πως όσοι νόμιζαν πως οι ΗΠΑ είναι παντοδύναμοι και μονοκράτορες θα πρέπει να αναθεωρήσουν τις υπεραπλουστεύσεις τους με πρώτη την αμερικανική αστική τάξη.

 

ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ

Ο Κομμουνιστικός – Σύνδεσμος Εργατική Εξουσία καλεί σε συγκέντρωση στην Ομόνοια και πορεία για την εργατική Πρωτομαγιά την Πέμπτη 1η Μάη στις 11:00.

 

Kυκλοφόρησε η Εργατική Εξουσία Απρίλη Μάη

Με άρθρα για την εξέγερση των εργατών γης στην Ηλεία, το ασφαλιστικό και τις απεργιακές κινητοποιήσεις, το μακεδονικό, τους δασκάλους και τα τραγελαφικά των Παρεμβάσεων στη ΔΟΕ, τις φοιτητικές εκλογές, τη σύνοδο του Νατο στο Βουκουρέστι, το Ιράκ, τις εκλογές στην Ιταλία και το Νεπάλ

Για μια αντικαπιταλιστική διέξοδο από την κρίση

Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία ότι το πολιτικό σκηνικό αλλάζει. Ίσως ο μόνος που δεν το έχει καταλάβει ακόμα είναι η αργόστροφη ηγεσία του ΚΚΕ που πίσω από κάθε μετατόπιση βλέπει συνομωσίες κατά του κόμματος.

 

Κρίση του συστήματος εκπροσώπησης

Στην επιφάνεια αυτής της στροφής βρίσκονται τα εντυπωσιακά ποσοστά που εισπράττει στις δημοσκοπήσεις ο ΣΥΡΙΖΑ. Ποσοστά που εν μέσω του απεργιακού κύματος κατά του ασφαλιστικού άγγιξαν το 18% ενώ δείχνουν πλέον να παγιώνονται στο 14-15%. Την ίδια στιγμή η ΝΔ αδυνατεί να ξεπεράσει το 30% ακόμα και μετά τη διπλωματική επιτυχία του ελληνικού ιμπεριαλισμού στο μέτωπο του μακεδονικού ενώ το ΠΑΣΟΚ παρά τις προσπάθειες των ΜΜΕ να το ανακάμψουν συνεχίζει να υπολείπεται της ΝΔ γύρω στις 3-5 μονάδες.

Πριν και μετά την ψήφιση του αντιασφαλιστικού νόμου

ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΑΓΩΝΑ
Υστέρα από 3 γενικές απεργίες, μια παραίτηση υπουργού και δύο κοινοβουλευτικούς ελιγμούς της τελευταίας στιγμής από ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, η κυβέρνηση έστω και οριακά ψήφισε στη Βουλή το αντιασφαλιστικό της ν/σ, παραμένοντας μάλιστα συνεπής στα χρονικά όρια που είχε θέσει. Όλα αυτά λοιπόν δεν ξεπέρασαν σε διάρκεια τους τέσσερις μήνες, επιβάλλοντας στην αντιπαράθεση έναν ρυθμό αγώνα ταχύτητας και όχι αντοχής μέχρι το τελικό νήμα. Στην αντιπαράθεση αυτή νικητής είναι η κυβέρνηση και τα αφεντικά ακόμα κι αν αυτό προκαλεί ένα μεγάλο πολιτικό κόστος. Όμως η ΝΔ δεν ενδιαφέρεται τόσο για τη λαϊκή δυσαρέσκεια που προκαλεί η πολιτική της, όσο για το αν η αστική τάξη την αποδέχεται σαν τον μόνο δυνατό εγγυητή, τουλάχιστον σε αυτή τη συγκυρία, των ταξικών της συμφερόντων. Και σε αυτό το σημείο η κυβέρνηση πέτυχε να κερδίσει εκ νέου την εμπιστοσύνη της αστικής τάξης, ιδιαίτερα σε μια περίοδο που μια σειρά από σκάνδαλα έβαλαν σε σκληρή δοκιμασία αυτό το ρόλο.

Αποτελέσματα Ιταλικών εκλογών

Η δεξιά του Μπερλουσκόνι (“Λίγκα του Βορρά”-”Συμμαχία του Νότου”) με 46,7% στη Βουλή και το 47,2% στη Γερουσία είναι η νέα κυβέρνηση στην Ιταλία.
Η κεντροαριστά με το “Δημοκρατικό Κόμμα” του Βελτρόνι σε συμμαχία με το κεντρώο κόμμα του Ντι Πιέτρο) συγκεντρώνει το 37,6% στη Βουλή και 38% στη Γερουσία.
Συντριβή της μικρής πληθυντικής αριστεράς του Μπερτινότι, υπό τον τίτλο “Αριστερά-Ουράνιο Τόξο”, (Κομ.Επανίδρυση, Ιταλοί Κομμουνιστές, Πράσινοι και “Δημοκρατική Αριστερά” (ομάδα που αποσχίστηκε από το Δημοκρατικό Κόμμα) ενώ αρχικά απέβλεπε στο 10% τελικά ίσα που ξεπερνά το 3% στη Βουλή και το 3,2% στη Γερουσία, χωρίς πλέον κοινοβουλευτική εκπροσπώπιση.
Ελπιδοφόρα η εμφάνιση δύο τροτσκιστικών σχηματισμών: Το Κομμουνιστικό Κόμμα Εργαζομένων με 210.000 ψήφους και 0,57% και η Κριτική Αριστερά με 180.000 και 0,46% καταγράφουν μια άκρα αριστερά λίγο πάνω από 1%.

Αποτελέσματα επικράτειας για Βουλή http://politiche2008.interno.it/politiche/camera080413/C000000000.htm
Αποτελέσματα επικράτειας για Γερουσία  http://politiche2008.interno.it/politiche/senato080413/S000000000.htm