Μαύροι πάνθηρες- 40 χρόνια μετά

Το 1968 ο μαύρος ειρηνιστής παπάς Martin Luther King ο οποίος διακήρυττε την ισότητα και την ενσωμάτωση των μαύρων στον αμερικάνικο καπιταλισμό δολοφονείται από το F.B.I. Στη πραγματικότητα μερικά χρόνια πριν είχε αναθεωρήσει την άποψη του αυτή καλώντας το λαό σε γενική ανυπακοή, διαπιστώνοντας πλέον ότι ο ειρηνικός δρόμος είναι αδιέξοδος. Το κάλεσμα αυτό θα οδηγούσε σε όξυνση της ταξικής αντιπαράθεσης στο εσωτερικό των Ε.Π.Α., αφού ο M.L.K. είχε απλώσει την επιρροή του σε πλατιά στρώματα μαύρων, και όχι μόνο, εργατών πράγμα που προκαλούσε πανικό στα επιτελεία της αστικής τάξης γιατί πλέον αποτελούσε πραγματικό κίνδυνο.Η διαπίστωση του αδιεξόδου της ειρηνικής λύσης και συνύπαρξης σε συνδυασμό με την επιρροή του Malcolm X, ενισχύει τα πιο ριζοσπαστικά κομμάτια του κινήματος των κοινωνικών δικαιωμάτων των μαύρων της Ε.Π.Α. που βρήκαν έκφραση μέσα από το κόμμα των Μαύρων Πανθήρων.

40 χρονια από το Μάη του ‘68- η επανάσταση αρχίζει!

Τα γεγονότα του Μάη του ‘68 έπεσαν σαν κεραμίδα στα κεφάλια των αστών αναλυτών, κοινωνιολόγων, δημοσιογράφων αλλά και προοδευτικών διανοούμενων της εποχής. Τι σχέση μπορεί να έχει η Γαλλία του προχωρημένου καπιταλισμού με τους Βιετκόγκ, την αντιαποικιακή επανάσταση στο Αλγέρι, την άνοιξη της Πράγας; Όλοι αυτοί μίλαγαν με εξαιρετική άνεση για τις επαναστάσεις στην καθυστερημένη περιφέρεια του καπιταλισμού αλλά τους ήταν αδιανόητη μια εξέγερση στο ίδιο τους το σπίτι. Στην καρδιά της Ευρώπης, τη Γαλλία.

Πριν την έκρηξη
Η φοιτητική εξέγερση στη Ναντέρ και λίγο αργότερα στη Σορβόννη έπαιξε το ρόλο του πυροκροτητή στην επερχόμενη επαναστατική κρίση του Μάη 68 στη Γαλλία.
Τα πανεπιστήμια είχαν μαζικοποιηθεί εκπληκτικά τα τελευταία χρόνια ύστερα από τη θέσπιση της ελεύθερης εισαγωγής. Οι φοιτητές από 200 χιλιάδες το 1961 ξεπέρασαν 7 χρόνια αργότερα το μισό εκατομμύριο. Το πανεπιστήμιο πλέον ήταν ανοικτό και σ’ ένα κομμάτι της εργατικής τάξης. Φυσικά αυτό ήταν μέρος ενός σχεδίου της αστικής τάξης για να καλύψει τις ανάγκες σε έμψυχο υλικό, της εκσυγχρονιστικής στρατηγικής του γαλλικού καπιταλισμού προκειμένου να είναι ανταγωνιστικός στην Κοινή Αγορά (ΕΟΚ).

Η επανάσταση του 1821 και οι μύθοι του νεοελληνικού εθνικισμού

“Βούλγαροι κι Αρβανίτες και Σέρβοι και Ρωμιοί,
Νησιώτες και Ηπειρώτες, με μια κοινή ορμή,
για την ελευθερία να ζώσουμε σπαθί,
ν’ ανάψουμε μια φλόγα εις όλην την Τουρκιά,
να τρέξει απ’ την Μπόννα έως την Αραπιά
να σφάξουμε τους λύκους που τον ζυγόν βαστούν
και Χριστιανούς και Τούρκους σκληρά τους τυραννούν”.

                                                                                      Ρήγας Φεραίος 

Με α­φορ­μή το βι­βλί­ο της ι­στο­ρί­ας της ΣΤ Δη­μο­τι­κού έ­χει ξε­κι­νή­σει μια α­ντι­πα­ρά­θε­ση που α­φο­ρά τον μύ­θο που η α­στι­κή τά­ξη ε­δώ και χρό­νια χτί­ζει γύ­ρω α­πό την α­στι­κή ε­πα­νά­στα­ση του 1821 και τη γέν­νη­ση του ελ­λη­νι­κού κρά­τους. Η λυσσασμένη συ­στρά­τευ­ση της α­ντί­δρα­σης για να υ­πε­ρα­σπι­στεί τους μύ­θους που η ί­δια δη­μιούρ­γη­σε και καλ­λιερ­γεί τό­σα χρό­νια, μας δεί­χνει πό­σο ση­μα­ντι­κό ρό­λο έ­χει α­κό­μη και στις μέ­ρες μας η πα­ρα­ποί­η­ση της ε­πα­νά­στα­σης του 21 για την καλ­λιέρ­γεια του ελ­λη­νι­κού ε­θνι­κι­σμού.