Ορισμένες διευκρινίσεις γύρω από “φιμώσεις” , μειοψηφίες”, “πλειοψηφίες”, δικαιώματα και υποχρεώσεις

Επειδή ακούγονται διάφορα γύρω από “φιμώσεις”, “μειοψηφίες” και “πλειοψηφίες”, ας ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πράγματα, όσο είναι αυτό δυνατό μέσα από το διαδίκτυο:

1. Κατά τη διάρκεια της εσωτερικής συζήτησης καμία άποψη ή κείμενο οποιουδήποτε συντρόφου δεν φιμώθηκε. Όλες οι απόψεις κυκλοφόρησαν ελεύθερα και συζητήθηκαν από όσους ήταν παρόντες στις διαδικασίες της οργάνωσης πριν και κατά τη διάρκεια της Συνδιάσκεψης.
2. Μάλιστα στο blog της Εργατικής Εξουσίας ιδιαίτερα ο σ. Νάβης δεν έχανε ευκαιρία να δημοσιεύει τις διαφωνίες του χωρίς κανείς να τον εμποδίσει οποιαδήποτε στιγμή. Μάλιστα την επόμενη της Συνδιάσκεψης χωρίς να έχουν καν δημοσιευτεί οι αποφάσεις ο Νάβης ανεβάζει στο site της Εργατικής Εξουσίας τις διαφωνίες του με το κείμενο του. Μαραγκού χωρίς καν να έχει δημοσιευτεί το εν λόγω κείμενο. Παρά την υπερβολική βιασύνη του σ. τα κείμενα παραμένουν στη θέση τους, για λίγες μέρες.
3. Στη Συνδιάσκεψη συζητήθηκαν οι απόψεις στη βάση δύο γραπτών κειμένων. Από τους παρόντες στη Συνδιάσκεψη η πλειοψηφία των μελών της Εργατικής Εξουσίας τάχθηκε με τη λογική του σ. Μαραγκού. Οι σύντροφοι που διαχωρίστηκαν δεν εκφράστηκαν με μια ενιαία άποψη. Ούτε τάχθηκαν με τις απόψεις του σ. Ναβη. Σεβαστές οι διαφωνίες αλλά δεν εμφανίστηκε μια ενιαία αντιπρόταση. Κατά τη διάρκεια των ψηφοφοριών και αφού εξαντλήθηκε η συζήτηση, με πρόταση του Μαραγκού αποφασίστηκε ομόφωνα να ακολουθήσουμε μια συναινετική διαδικασία. Δηλαδή να αποφασιστεί ομόφωνα η διακοπή λειτουργίας της Εργατικής Εξουσίας και ανεξάρτητα από τις επιλογές των συντρόφων να μην χρησιμοποιηθεί το όνομα της οργάνωσης από δω και πέρα. Αυτό μάλιστα ήταν πρόταση που υπήρχε και στο κείμενο του Μαραγκού. Αποφασίσαμε επίσης ομόφωνα να εκδώσουμε από κοινού την τελευταία εφημερίδα και να συζητήσουμε φυσικά τα κείμενα που θα δημοσιευτούν κ.ο.κ. Επίσης αποφασίσαμε ομόφωνα να δημιουργηθεί ένας ομίλος προβληματισμού στα πλαίσια του επαναστατικού μαρξισμού που εκτός από την έκδοση ενός θεωρητικού περιοδικού να διαχειριστεί και δικαστικές εκκρεμότητες συντρόφων εξαιτίας της δράσης τους με την οργάνωση και οποιαδήποτε άλλη εκκρεμότητα της Εργατικής Εξουσίας.
4. Είναι αλήθεια ότι στη Συνδιάσκεψη δεν έγινε ψηφοφορία πάνω στα κείμενα ακριβώς για να διατηρήσουμε ένα συναινετικό συντροφικό κλίμα. Επιπλέον θεωρήσαμε ότι δεν υπάρχει αυτή η ανάγκη δεδομένου ότι επί των παρόντων συντρόφων το 60% είχε ταχθεί ανοιχτά με τις απόψεις του σ. Μαραγκού. Το ποσοστό αυτό θα μεγάλωνε ακόμα περισσότερο αν πηγαίναμε σε μια ψηφοφορία των ταμιακώς εντάξει συντρόφων, κάτι το ποίο θεωρήσαμε υπερβολικό εκείνη τη στιγμή, δίνοντας το βάρος στην πολιτική ουσία και όχι στα καταστατικά.
5. Τρεις μέρες μετά τη Συνδιάσκεψη ορίστηκε ραντεβού για να διεκπεραιωθούν αυτές οι αποφάσεις. Δεν εμφανίστηκε κανένας σ. από τους διαφωνούντες. Το ίδιο συνέβη και σε μια επόμενη συνάντηση. Τότε ορισμένοι σύντροφοι σε ατομικό επίπεδο ανακοίνωσαν ότι δεν τους ενδιαφέρει πια αυτή η υπόθεση, ενώ άλλοι επίσης σε ατομικό επίπεδο κρατάνε μια ενδιάμεση στάση. Οι σύντροφοι λοιπόν με δική τους ευθύνη παραιτούνται από τις υποχρεώσεις τους και τα δικαιώματα τους, όχι ως μειοψηφία αλλά γενικά, όχι ως τάση αλλά ατομικά. Τότε παίρνουμε την απόφαση να διεκπεραιώσουμε τις εκκρεμότητες της έκδοσης της τελευταίας εφημερίδας και τις άλλες αποφάσεις της Συνδιάσκεψης. Επιπλέον από την ώρα που οι σύντροφοι τίθενται εκτός με δική τους επιλογή, πήραμε την απόφαση να μην δημοσιευτούν οι απόψεις του Νάβη στην τελευταία εφημερίδα. Σε αυτό δεν υπάρχει καμία φίμωση. Όποιος παραιτείται από τις υποχρεώσεις του σταματάει να έχει και δικαιώματα. Αυτό ισχύει σε όλους του τομείς της ζωής. Όποιος λοιπόν θέλει να κυκλοφορεί τις απόψεις του είναι ελεύθερος να το κάνει με δική του ευθύνη, κόπο και κόστος. Αυτό κάνουμε εμείς ας το κάνει και οποιοσδήποτε. Αν οι σύντροφοι παρέμεναν στις θέσεις τους φυσικά θα δημοσιεύαμε από κοινού τις απόψεις τους, αφού φυσικά μοιράζαμε το κόστος και το κόπο για αυτή την εργασία.
6. Σεβαστήκαμε την επιλογή τους να αποχωρήσουν και να ακολουθήσουν το δρόμο τους. Ας ασχοληθούν με αυτό και ας πάψουν κατόπιν εορτής να αναζητούν τα “φιμωμένα” δικαιώματα τους, και ας συνειδητοποιήσουν επιτέλους αυτό που γνωρίζει ο κάθε λογικός άνθρωπος: Ότι τα δικαιώματα πάνε μαζί με τις υποχρεώσεις. Και αυτό μεταξύ συντρόφων είναι απαράβατος νόμος. Όσο για την πολιτική κριτική, όχι μόνο είναι θεμιτή αλλά και αναγκαία. Μόνο που μέχρι στιγμής κάτω από αυτή την κριτική βλέπουμε μια μόνο υπογραφή. Όχι ότι αυτό μειώνει την πολιτική ουσία. Αλλά να θέλει αυτή η μία υπογραφή να εμφανίζεται ως ομάδα διωκόμενων από μια προφανώς πλαστή πλειοψηφία, ε αυτό πάει πολύ. Ας ξαναμετρηθούν οι σύντροφοι, γιατί από ότι φαίνεται στην αριθμητική δεν τα πάνε καθόλου καλά. Όπως και να χει ας υπερασπιστούν τις πολιτικές τους απόψεις, ας διαφοροποιηθούν με τις δικές μας, αλλά ας μην μας ζητάνε να τους τις δημοσιεύουμε. Εξάλλου εμείς ούτε τυπογραφεία διαθέσουμε, ούτε ώρες μας περισσεύουν, ούτε μηχανισμό έχουμε, ούτε χρήματα για να σκορπάμε. Ε δεν θα κάνουμε και τη δουλεία τους.
7. Όσο για τα κείμενα του Νάβη, υπενθυμίζουμε ότι όσο άνηκε στην οργάνωση όχι μόνο δεν αποκρύφτηκαν αλλά ήταν και δημοσιευμένα την ώρα που το κείμενο του Μαραγκού δεν είχε δημοσιευτεί πουθενά. Από την ώρα που ο Νάβης αποχώρησε με επιλογή του δεν έχουμε καμία πλέον υποχρέωση να δημοσιεύουμε σε οποιοδήποτε μέσο τις απόψεις του. Και αν το κάνουμε θα το κάνουμε γιατί το επιθυμούμε και όχι γιατί μας υποχρεώνει κανένας.

Η Σύνταξη της τελευταίας Εργατικής Εξουσίας