Η Α­ΝΕ­ΞΑΡ­ΤΗ­ΣΙΑ ΤΟΥ ΚΟ­ΣΟ­ΒΟΥ ΚΑΙ Η ΘΕ­ΣΗ ΤΩΝ Ε­ΠΑ­ΝΑ­ΣΤΑ­ΤΩΝ

Για­τί εί­ναι ε­πί­και­ρο το ζή­τη­μα σή­με­ρα;

(Το Κό­σο­βο έχει ήδη α­να­κη­ρύ­ξει την α­νε­ξαρ­τη­σί­α του. Αυ­τή η δια­κή­ρυ­ξη της α­νε­ξαρ­τη­σί­ας έ­χει την ά­με­ση υ­πο­στή­ρι­ξη του α­με­ρικά­νι­κου ι­μπε­ρια­λι­σμού, αλ­λά και της Ευ­ρω­πα­ϊ­κής Ένω­σης, με εαίρεση την Ισπανία και την Ελλάδα. Εξίσου αρνητική είναι και η Ρωσία του Πούτιν. Εί­ναι μια πρά­ξη που θα κό­ψει με μια κί­νη­ση σπα­θιού το γόρ­διο δε­σμό των α­τέ­λειω­των δι­πλω­ματι­κών διερ­γα­σιών και α­να­ζη­τή­σε­ων^. αλ­λά θα α­νοί­ξει και το δρό­μο σε ένα νέ­ο κύ­κλο α­στά­θειας στα Βαλ­κά­νια.  

Εκδήλωση της εφημερίδας Εργατική Εξουσία για το αντιφασιστικό μέτωπο

Την Τετάρτη 20 Φλεβάρη πραγματοποιήθηκε στο Πολυτεχνείο ανοιχτή εκδήλωση της Εργατικής Εξουσίας με αφορμή τα γνωστά γεγονότα της 2 Φλεβάρη κατά τη διάρκεια της αντιφασιστικής διαδήλωσης. Στην εισήγηση του ο σ,. Μαραγκός αφού ευχαρίστησε όλους όσους έδειξαν την έμπρακτη συμπαράστασή τους στην οργάνωση και στον τραυματία σ. Κ.Κ., άνοιξε τη συζήτηση κάνοντας ένα μικρό απολογισμό των γεγονότων, απολογισμό άλλωστε που οι υπόλοιποι διοργανωτές απέφυγαν επιμελώς να κάνουν. Αναφέρθηκε επίσης στους λόγους που έκαναν αναγκαία την αντιφασιστική διαδήλωση (αλλεπάλληλα ρατσιστικά και φασιστικά χτυπήματα το τελευταίο διάστημα) και στα γεγονότα της μέρας εκείνης (κοινή επίθεση νεοναζί και ΜΑΤ, και συνεχείς απροκάλυπτες επιθέσεις των ΜΑΤ όλη τη μέρα στα Προπύλαια με σκοπό τη διάλυση της αντιφασιστικής συγκέντρωσης. Στο πολιτικό αυτό γεγονός η αριστερά “των κινημάτων” όχι μόνο απέφυγε να απαντήσει εκείνη τη μέρα αλλά και τις επόμενες αλλά συνειδητά επιχείρησε να το υποβαθμίσει και να το εκτονώσει περιορίζοντας το εύρος της αντιπαράθεσης με συνεντεύξεις τύπου και παραστάσεις σε υπουργεία. Η στάση ιδιαίτερα ενός μέρους αυτής της αριστεράς στα τηλεοπτικά παράθυρα ήταν εντελώς αναντίστοιχη  ως απαράδεκτη από πολιτική και ηθική σκοπιά δεδομένου ότι όχι μόνο άφησε ακάλυπτους τους αγωνιστές που αμύνθηκαν έμπρακτα στις επιθέσεις των ΜΑΤ και των Φασιστών αλλά προχώρησε και στην απαξίωσή τους συκοφαντώντας και καταδικάζοντας “τέτοιου είδους πρακτικές”. Η εισήγηση ολοκληρώθηκε τονίζοντας την αναγκαιότητα έντασης της αντιφασιστικής δράσης και συντονισμού όλων των δυνάμεων που θεωρούν ότι η αντιπαράθεση με το ρατσισμό και τις φασιστικές παρακρατικές συμμορίες είναι βασικό πολιτικό καθήκον της περιόδου. Στα πλαίσια αυτά ο Κομμουνιστικός Σύνδεσμος συμμετείχε στη μεγάλη διαδήλωση που οργανώθηκε κυρίως από αντιεξουσιαστικές συλλογικότητες και τα antifa το Σάββατο 23 Φλεβάρη από το Θησείο προς τη Πλατεία Βικτορίας και στην οποία συμμετείχαν περίπου 2000 αγωνιστές, δίνοντας ένα σαφές μήνυμα στον παρακρατικό φασιστικό υπόκοσμο, όπως επίσης και στην κυβέρνηση που δείχνει να αφουγκράζεται αν όχι και να συντονίζεται με τη δράση των φασιστών.Στη συζήτηση τοποθετήθηκαν περισσότεροι από 15 σύντροφοι και συναγωνιστές.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ: Στο βούρκο της διαφθοράς και της συναλλαγής

  Όταν στις 20 Δεκέμβρη, ο Ζαχόπουλος βούτηξε στο κενό από τον 4^ο όροφο του σπιτιού του κανείς, πέρα από τους εμπλεκόμενους, δεν θα μπορούσε να διανοηθεί ότι αυτό θα ήταν μόνο η αρχή ενός σκανδάλου με τέτοιο βάθος που είναι ικανό να συμπαρασύρει στον πάτο ολόκληρη τη κυβέρνηση.Το σκάνδαλο Ζαχόπουλου έχει πλέον εξελιχθεί σε Μαξίμου γκέιτ. Πριν να μάθουμε τι ακριβώς συμβαίνει, ένα πράγμα είναι ήδη αδιαμφισβήτητο γεγονός: Ότι η κυβέρνηση έχει πιαστεί στα πράσα να λέει συστηματικά ψέματα, επιχειρώντας συνειδητά να συσκοτίσει την υπόθεση, προκείμενου να μην αποκαλυφθούν γεγονότα και καταστάσεις που θα τη στείλουν αδιάβαστη. Tο γεγονός αυτό από μόνο του είναι πολιτικό σκάνδαλο πρώτου μεγέθους. Από κει και πέρα ο καθένας μπορεί να υποθέτει ότι θέλει. Όμως οι υποθέσεις και οι εικασίες γύρω από την υπόθεση Ζαχόπουλου και τα υποπροϊόντα της, δεν μπορούν με τίποτα να υποβαθμίσουν το γεγονός ότι η κυβέρνηση συμπεριφέρεται σαν μια κλίκα από ψεύτες, απατεώνες και μαφιόζους που περιφέρονται πέρα δώθε αραδιάζοντας όλα τα παραμύθια της χαλιμάς. Είναι να απορεί κανείς πως αυτή η κυβέρνηση παραμένει ακόμα στη θέση της. Το πιο εξοργιστικό όμως είναι η στάση του Μαξίμου που ενώ τα στελέχη του γνωρίζουν όλες τις λεπτομέρειες, παριστάνουν τους άσχετους περιμένοντας δήθεν τη δικαιοσύνη για να τους ενημερώσει τι ακριβώς συμβαίνει.