Σήμερα μιλάει η εργατική τάξη

Αυτά που ξέρανε να τα ξεχάσουν

Σήμερα μιλάει η εργατική τάξη

Η κυβέρνηση σκόπιμα προσπαθεί να θολώσει τα νερά γύρω από τις τελικές της προτάσεις για το ασφαλιστικό. Στην πραγματικότητα περιμένει τη σημερινή απεργία και πάνω απ’ όλα το μέγεθος της διαδήλωσης, για να πάρει τις τελικές της αποφάσεις. Όχι τόσο για το περιεχόμενο της αντιασφαλιστικής επιδρομής, όσο για την τακτική που θα ακολουθήσει. Όπως και να χει όμως οι προθέσεις είναι ξεκάθαρες: Υπολογισμός της σύνταξης στο μέσο όρο της τελευταίας 10ετίας (από 5ετία που είναι σήμερα). Μείωση του ποσοστού αναπλήρωσης επί του μισθού σε 60% από 80 που είναι σήμερα και 70 που προβλέπει ο ν. Ρέππα (3029/02) και οποίος εφαρμόζεται σταδιακά από το 2008. Μείωση των επικουρικών ώστε να μην ξεπερνάνε πουθενά το 20% της σύνταξης. Από όλα αυτά θα προκύψει μείωση της σύνταξης γύρω στο 30% απ’ όσο είναι σήμερα. Στο στόχαστρο βρίσκονται επίσης τα όρια ηλικίας και θεμελίωσης δικαιώματος συνταξιοδότησης, έτσι ώστε να αυξηθούν κατά μέσο όρο δύο με τρία χρόνια. Ιδιαίτερα σκληρό θα είναι το χτύπημα για τις γυναίκες όπου η αύξηση των ορίων θα φτάσει ακόμα και τα 10 χρόνια. Τέλος η κυβέρνηση με την ενοποίηση των ταμείων επιδιώκει να βάλει και με το νόμο χέρι στα αποθεματικά των ταμείων αφού θα μπορεί να εκταμιεύει επίσημα το 10% για να καλύπτει τρύπες και ελλείμματα του κρατικού προϋπολογισμού και όλα αυτά κάτω από τον ψευδεπίγραφο τίτλο της άσκησης κοινωνικής πολιτικής και αλληλεγγύης.

Καμία ανοχή

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι βρισκόμαστε απέναντι σε μια κυβέρνηση που έχει ξεπεράσει κάθε όριο θράσους και προκλητικότητας. Αυτοί που πριν λίγους μήνες έκαναν ριφιφί στα ταμεία, βουτώντας με το σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων δεκάδες εκατομμύρια ευρώ χωρίς καμία συνέπεια και ατιμωρητί, έχουν το θράσος σήμερα να μιλάνε για μεταρρύθμιση της κοινωνικής ασφάλισης, γιατί δήθεν σε λίγα χρόνια θα καταρρεύσει. Μιλάνε οι αρχικλέφτες για νοικοκύρεμα των ταμείων. Όταν είναι γνωστό ότι όλες οι κυβερνήσεις μετά τον πόλεμο, με νόμους τους κράτους, ρήμαζαν τα ταμεία δεσμεύοντας τα αποθεματικά με μηδενικό επιτόκιο, όταν ο πληθωρισμός έτρεχε με 20%, για να επιδοτούν τις επενδύσεις του μεγάλου κεφαλαίου. Ολόκληρη η προπαγάνδα και η κινδυνολογία γύρω από τα ταμεία είναι μια τεράστια απάτη. Και αυτοί που τη στηρίζουν είναι οι μεγαλύτεροι απατεώνες. Είναι αυτοί που βλέπουν σαν ξερολούκουμο τα 30 δις των αποθεματικών και ετοιμάζονται για ακόμα μια φορά να τα κατασπαράξουν.

Η κυβέρνηση όμως έχει χάσει κάθε μέτρο για έναν ακόμα λόγο. Γιατί πιστεύει ότι δεν έχει πλέον αντίπαλο. Το ΠΑΣΟΚ ακόμα και μετά την επανεκλογή του Γ. Παπανδρέου στην προεδρία του δεν μπορεί να πάρει τα πόδια του. Τα περί αριστερής στροφής ήταν λόγια του αέρα απλώς και μόνο για να κερδιθεί η εσωκομματικοί αντιπαράθεση. Στην πραγματικότητα το “όλον” ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να διαφοροποιηθεί με τη ΝΔ γιατί πολύ απλά δεν έχει καμία διαφορά. Η διάλυση της κοινωνικής ασφάλισης δεν είναι μια εμμονή της δεξιάς. Είναι βασική επιλογή της αστικής τάξης και προωθείται από κοινού με τους συνεταίρους της σε όλη την Ευρώπη. Ο Σαρκοζί στη Γαλλία αυτές τις μέρες επιχειρεί να περάσει ακριβώς τα ίδια μέτρα. Η Ευρώπη του κεφαλαίου επιτίθεται συντονισμένα στη Ευρώπη της εργασίας. Αυτή είναι η μόνη αλήθεια και τίποτα παραπάνω.

Να τους κόψουμε τη φόρα

Η σημερινή μέρα θα είναι ίσως η αποφασιστική καμπή στον αγώνα για την υπεράσπιση του δικαιώματος της κοινωνικής ασφάλισης. Μια τεράστια συγκέντρωση ανάλογη με εκείνη του 2001 ενάντια στο σχέδιο Γιαννίτση πιθανόν να βάλει τέρμα στις αντιασφαλιστικές επιδιώξεις του Καραμανλή και του Μαγγίνα. Ίσως να προκαλέσει και παράπλευρες υποχωρήσεις όσον αφορά πχ το ξεπούλημα της Ολυμπιακής. Όπως και να χει από τον όγκο και τη μαχητικότητα των σημερινών διαδηλώσεων (ΓΣΕΕ, ΠΑΜΕ) η κυβέρνηση πρέπει να πάρει ένα σαφές και καθαρό μήνυμα: Μην τολμήσετε να αγγίξετε τα ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζομένων. Μην τολμήσετε να αυξήσετε όρια ηλικίας και να μειώσετε τις συντάξεις. Μην τολμήσετε να αφαιρέσετε από τα παιδιά μας αυτά που κατακτήσανε οι γονείς μας με αίμα γιατί θα σας πάρει ο διάολος. Αυτό θα πρέπει να είναι το τελεσίγραφο στην κυβέρνηση και σε όσους πονηρούς κλείνουν το μάτι σε αυτή την πολιτική. Η σημερινή διαδήλωση θα πρέπει να είναι μια μαχητική και συντεταγμένη επίδειξη δύναμης της εργατικής τάξης. Η κυβέρνηση πρέπει να καταλάβει ότι αυτό είναι και η τελευταία της ευκαιρία για να υποχωρήσει με το καλό. Αν πραγματικά σέβεται την πλειοψηφία όπως διατείνεται τότε να κόψει τις μπούρδες ότι επειδή κάποιοι την ψήφισαν ότι μπορεί να μας κάνει ότι θέλει. Αυτά να πάει να τα πουλήσει στην Ακτή του Ελεφαντοστού. Εδώ αυτά δεν περνάνε. Καμία κυβέρνηση δεν έχει λευκή επιταγή, εκτός και αν είναι χούντα ή κατοχική κυβέρνηση. Μήπως η ΝΔ επιδιώκει να γίνει τέτοια;

Σε περίπτωση που δεν συμμορφωθούν

Υπάρχει περίπτωση ο Καραμανλής και η παρέα του να ζηλέψουν τη δόξα του Σαρκοζί και να μην υποχωρήσουν από τους αντιδραστικούς τους σχεδιασμούς, και παρά τη σημερινή μαζική κατακραυγή. Σε αυτό συνηγορεί και η στάση τους στις κινητοποιήσεις των φοιτητών για το νόμο πλαίσιο και του συνόλου της εκπαιδευτικής κοινότητας για το άρθρο 16 λίγους μήνες πριν. Η κυβέρνηση επέλεξε την ανοιχτή σύγκρουση και τη σκληρή καταστολή προκείμενου να επιβάλει την πολιτική της. Δεν αποκλείεται να δοκιμάσει ξανά την ίδια τακτική. Θα λέγαμε ότι οι προκλητικότατες δηλώσεις ότι οι κάμερες θα γράφουν τη σημερινή διαδήλωση δείχνουν και τις προθέσεις της.

Σε αυτή την περίπτωση τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.

Στο βαθμό που η κυβέρνηση δεν υποχωρεί γράφοντας στα παλιά της τα παπούτσια τη λαϊκή θέληση τότε θα πρέπει να εγκαταλείψει το μέγαρο Μαξίμου με τις κλωτσιές. Δεν μπορεί να γίνει κάτι διαφορετικό. Το εργατικό κίνημα μαζί με τη νεολαία θα πρέπει να πολιτικοποιήσει τον αγώνα απαιτώντας πλέον την πτώση της κυβέρνησης. Ο Καραμανλής έχει λίγες βδομάδες να το ξανασκεφτεί. Η ανάπαυλα των γιορτών ίσως βοηθήσουν το επιτελείο του σε πιο ώριμες σκέψεις. Όμως αν μέσα στο Γενάρη συνεχίσουν το ίδιο τροπάρι, τότε δεν υπάρχει κανένας λόγος να συνεχίσουμε να τους ανεχόμαστε. Αρκετά πλέον με την ανοησία που μας κυβερνάει. Φυσικά ο αγώνας για να πέσει μια κυβέρνηση είναι πολιτικός. Ακριβώς γι’ αυτό η επόμενη κινητοποίηση πρέπει να πάρει τη μορφή της Γενικής πολιτικής απεργίας. Σε αυτό το σημείο η αριστερά θα πρέπει να αναλάβει τις πολιτικές της ευθύνες, χωρίς να περιμένει πότε η ηγεσία της ΓΣΕΕ θα κλιμακώσει (;) την αντιπαράθεση. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες προς το παρόν δείχνουν διάθεση να αντιδράσουν στην αντιασφαλιστική λαίλαπα. Όμως κανείς δεν μας εγγυάται ότι αύριο δεν θα βρουν μια δικαιολογία για να υποχωρήσουν προβάλλοντας διάφορες δικαιολογίες. Αυτό δεν πρέπει να το επιτρέψουμε. Ο καλύτερος τρόπος για να μην συμβεί αυτό είναι να οργανωθεί πανελλαδικά ένα δίκτυο πολιτικών επιτροπών που θα συμμετέχουν όλοι οι εργαζόμενοι, νέοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, πολίτες και να πάρουν τον αγώνα στα χέρια τους. Οι οργανώσεις και τα κόμματα της αριστεράς πρέπει να συγκροτήσουν ένα σιδερένιο ενιαίο μέτωπο για αυτό τον σκοπό.

Ακόμα και αν τελικά η κυβέρνηση τολμήσει να φέρει και να ψηφίσει στη βουλή τα σχέδιά της, τότε ο αγώνας δεν μπορεί να έχει κανέναν άλλο στόχο από την πτώση της κυβέρνησης. Η αριστερά εδώ δεν μπορεί απλώς να χαζεύει τις εξελίξεις. Μια τέτοια εξέλιξη είναι επόμενο να ανατρέψει άρδην το πολιτικό σκηνικό. Ας το καταλάβουν επιτέλους όλοι οι επίδοξοι διαχειριστές του αστικού συστήματος. Δεν θα μπορούν πλέον να λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο. Και το εργατικό κίνημα μαζί και η αριστερά αν δεν επιθυμεί να είναι το μπαλάκι στα χέρια της κάθε ΝΔ και του κάθε ΠΑΣΟΚ ας σκεφτεί και μια άλλη εναλλακτική λύση.

 

θΚάτω τα ξερά σας από την κοινωνική ασφάλισηθΝα αποσυρθεί ο ν. Ρέππα που μειώνει τις συντάξεις και αυξάνει τα όρια συνταξιοδότησης θΠλήρης σύνταξη στα 30 χρόνια υπηρεσίας χωρίς όριο ηλικίας και στα 60 χρόνια ανεξάρτητα από τα χρόνια υπηρεσίαςθΌχι στην εξίσωση προς τα κάτω. Κάτω τα χέρια από τις εργαζόμενες μητέρες και τα βαρέα και ανθυγιεινάθΝα επιστραφούν τώρα όλα τα κλεμμένα με φορολογία των υπερκερδών του μεγάλου κεφαλαίουθΝα τιμωρηθούν όσοι ευθύνονται πολιτικά και ποινικά για το σκάνδαλο των ομολόγων

θΚλιμάκωση του αγώνα σε περίπτωση που δεν υποχωρεί η κυβέρνηση με Γενική Πολιτική Απεργία

 

Αθήνα, 12/12/2007

Κομμουνιστικός Σύνδεσμος Εργατική Εξουσία

www.ks-ee.org, ergatikiex@yahoo.com